Κανένα είδος μυρμηκοφάγου δεν είναι εγχώριο, ούτε μπορεί να επιβιώσει στην υψηλή έρεμο της Αριζόνας. Η ασυμφωνία είναι πλήρης: εξελικτική ιστορία, φυσιολογία, και οικολογία λένε «όχι».
| Είδος | Εκτασης | Βιότοπος | Μέγεθος |
|---|---|---|---|
| Μέγας Μυρμηκοφάγος (*Myrmecophaga tridactyla*) | Κεντρική Αμερική → Αργεντινή | Λιβάδια, σαβάνα, ανοιχτά δάση, υγρότοποι | 18–40 κγ (40–90 λβ) |
| Βόρειος Ταμανδούα (*Tamandua mexicana*) | Ν. Μεξικό → Β. Περού | Τροπικά/υποτρόπικα δάση (δενδρικά) | 3–5 κγ (7–11 λβ) |
| Νότιος Ταμανδούα (*Tamandua tetradactyla*) | Βενεζουέλα → Β. Αργεντινή | Δάση, σαβάνα (ημιδενδρικά) | 3–5 κγ |
| Μαλακός Μυρμηκοφάγος (*Cyclopes didactylus*) | Ν. Μεξικό → Βολιβία/Βραζιλία | Στέφανος δάσους βροχής (απολύτως δενδρικό) | 200–400 γρ (7–14 oz) |
Βορειότερο όριο: Νότια Μεξικό (Ταμανδούα). **~1.500 χλμ (900 μίλια) νότια του συνόρου Αριζόνας.**
| Παράγοντας | Ανάγκη Μυρμηκοφάγου | Πραγματικότητα Υψηλής Ερήμου Αριζόνας |
|---|---|---|
| Θερμοκρασία | Σταθερή ζέστη (20–30°C / 68–86°F) | Ακραία ημερονύκτερη daoκλίση: -10°C έως 40°C+ (14°F–104°F+) |
| Υγρασία | Μέση έως υψηλή | Στεγνή (<10% RH συνηθισμένο) |
| Κύνηγα | Συγκεκριμένα γένη μύρμηγες/τερμιτές (υψηλή βιομάζα, μαλακά σώματα) | Διαφορετική φαύνα μύρμηγες/τερμιτές; χαμηλότερη πυκνότητα· σκληροκέρας μύρμηγες θερισμού κυριαρχούν |
| Κάλυψη | Πυκνή βλάστηση / δέντρα (θερμικό καταφύγιο, αποφυγή хищників) | Σπάνια θυμιαματικά/χορτολιβάδια· λίγα δέντρα (κέδρος, πεύκο, δρύπη σε υψηλότερο υψόμετρο) |
| Νερό | Υγρασία κνήγας + ελεύθερο νερό | Σπάνια επιφανειακά νερά |
Η υψηλή έρεμος της Αριζόνας είναι **χώρα μυρμηκοφάγων, όχι χώρα μυρμηκοφάγων**. Η αικμή γεμίζεται από γενικευμένους. Οι μυρμηκοφάγοι είναι **τρόπικοι ειδικευμένοι**—και το σύνορο είναι ένα σκληρό οικολογικό τείχος.