Η Θάλασσα των Κοραλλιών είναι περιοχή του Ειρηνικού Ωκεανού μεταξύ Αυστραλίας, Νέας Γουινέας και Βανουάτου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Φύλακα της Φύσης, η Θάλασσα των Κοραλλιών είναι μια από τις πιο άπρακτες περιοχές στον κόσμο. Μορφωμένη από κοραλλιογενή και υποθαλάσσια βουνά, είναι σπίτι για δέκαδες θαλάσσια ψάρια και κοραλλιογενή ρίφους. Η Θάλασσα των Κοραλλιών είναι επίσης σπίτι για διάφορα νησιά με τα δικά τους μικρά κοραλλιογενή ρίφους.
Σύμφωνα με το Τμήμα Επικρατείας των ΗΠΑ, η Θάλασσα των Κοραλλιών και τα νησιά της, تقع υπό την αυτονομία της Αυστραλίας.
Η Θάλασσα των Κοραλλιών καλύπτει ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα· τέσσερις φορές το μέγεθος της Μεγάλης Βρετανίας.
Η Θάλασσα των Κοραλλιών πήρε το όνομά της από το περιεχόμενό της σε κοραλλιογενή. Τα κοραλλιογενή αποτελούνται στην πραγματικότητα από μικρά ζώα που λέγονται πόλυπες, τα οποία σχετίζονται με τις ακτινίες. Κάθε μονάδα κοραλλιών σχηματίζει ένα σκληρό κέλυφος ασβεστόλιθου για προστασία. Οι πόλυπες κοραλλιών διαιρούνται και δημιουργούν κοραλλιογενή ρίφους.
Το Μεγάλο Κοραλλιογενές Ρίφος, μέρος της Θάλασσας των Κοραλλιών ακριβώς στην ανατολική ακτή της Κουϊνσλανδ της Αυστραλίας, είναι το μεγαλύτερο κοραλλιογενές ρίφος του κόσμου. Το ρίφος είναι ένα από τα επτά φυσικά θαύματα του κόσμου, μπορεί να δει από το διάστημα και είναι μεγαλύτερο από το Μεγάλο Τείχος της Κίνας.
Η Θάλασσα των Κοραλλιών περιέχει κάποια από τις πιο ποικίλες και ευημερούμενες θαλάσσιες ζωές στον κόσμο. Ψάρια που βρίσκονται στη Θάλασσα των Κοραλλιών περιλαμβάνουν τόνο, σφυροκέφαλο γαλεούς, γκρισιπ γαλεούς, λευκοσίων γαλεούς, μπαράκουντες, χελώνες, φάλαινες και μάντα ρέιγια.
Το κολύμπι στη Θάλασσα των Κοραλλιών έρχεται με τους δικούς του κινδύνους: ανθρωποφάγους γαλεούς και ριγιά κοραλλιογενή που μερικές φορές έχουν τσιμπήματα. Όταν κολυμπάτε στη Θάλασσα των Κοραλλιών, βεβαιωθείτε να φοράτε υδρόχιτωνα και νεοπρενή γάντια για να αποφύγετε κοψίματα και πάντα να βλέπετε για γαλεούς.
Οι Νήσοι Θάλασσας Κοραλλιών είναι μια σειρά νησιών στη Θάλασσα των Κοραλλιών, που βρίσκονται στην ανατολική ακτή της Αυστραλίας. Μαζί, αποτελούν περιοχή λιγότερο από τρία τετραγωνικά χιλιόμετρα, αλλά περιέχουν αριθμό μικρών νησιών και κοραλλινογενών ρίφους.
Η Θάλασσα των Κοραλλιών είναι μοναδική μεταξύ της θαλάσσιας βιολογίας. Σε όλο τον κόσμο, τα κοραλλιογενή ρίφους καταστρέφονται πέντε φορές ταχύτερα από τα δάση βροχής και η θαλάσσια ζωή των ρίφους εξαφανίζεται με ρυθμό 90% σε μερικά μέρη. Σύμφωνα με το κεφάλαιο Αυστραλίας του Παγκόσμιου Φύλακα της Φύσης, η Θάλασσα των Κοραλλιών έχει, από τον Μάρτιο 2011, μην πέσει θύμα της βιομηχανίας, ρύπανσης και θαλάσσιας κίνησης που καταστρέφει κοραλλιογενή ρίφους σε άλλους ωκεανούς.
Το 2007, ο Παγκόσμιος Φύλακας της Φύσης πρότεινε σχέδιο για να προστατεύσει 300.000 τετραγωνικά μίλια Θάλασσας Κοραλλιών, τριπλασιάζοντας το μέγεθος του Θαλάσσιου Πάρκου Μεγάλου Κοραλλινογενούς Ρίφους. Η Θάλασσα των Κοραλλιών και το Μεγάλο Κοραλλιογενές Ρίφος αποτελούν μια από τις τελευταίες αόρατες θαλάσσιες περιοχές του κόσμου.
Η Μάχη της Θάλασσας Κοραλλιών, η οποία έλαβε χώρα μεταξύ 7 και 8 Μαΐου 1942, ήταν μια από τις σημαντικές μαχές αεροπορικών πλοίων του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ειρηνική αρένα. Συμμαχικά αεροπορικά πλοία απενεχθήσαν στη Θάλασσα των Κοραλλιών, όπου το ιαπωνικό στόλο προσπάθησε να καταλάβει τη Πόρτο Μόρεσμπι στην νοτιοανατολική ακτή της Νέας Γουινέας. Διάφορα ιαπωνικά αεροπορικά πλοία βομβαρδίστηκαν, συμβάλλοντας στην αργότερα τεράστια ιαπωνική ήττα στη Μίτγουει.
