Ο Ποταμός Ράιν ρέει από τα Ελβετικά Άλπεις, μέσω Γερμανίας και Ολλανδίας, στη Βόρεια Θάλασσα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους και πιο σημαντικούς ποταμούς στην Ευρώπη, ιστορικά πηγή μεταφοράς, εμπορίου και άμυνας. Σήμερα, ο Ράιν συνεχίζει να είναι ένα σημαντικό εστίαση βιομηχανίας, εμπορίου και τουρισμού στη Γερμανία.
Ο Ράιν είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στη Γερμανία, αν και υπάρχει κάποια σύγχυση όσον αφορά το πραγματικό μήκος του. Το 1932, η γερμανική εγκυκλοπαίδεια Knaurs Lexikon εκτυπωσε το μήκος του ως 1.320 χιλιόμετρα (820 μίλια), και αυτό έχει είναι η γενικά αποδεκτή τιμή. Αρχικά το 2010, ωστόσο, ένας επιστήμονας που ερευνούσε οικολογικές πτυχές του Ράιν παρατήρησε ότι σε δημοσιεύσεις πριν το 1932, ο Ράιν μετριέταν σε 1.230 χιλιόμετρα, ή 765 μίλια. Το The Local, μια αγγλοφωνική γερμανική εφημερίδα, αναφέρει ότι νέες μετρήσεις υποστηρίζουν το αναθεωρημένο μήκος, αν και οι τρέχουσες πηγές συχνά αναφέρω ακόμα το 1.320 χλμ.
Ο Ράιν προκύπτει στα Ελβετικά Άλπεις και ρέει βόρεια για να σχηματίσει τα σύνορα Ελβετίας-Αυστρίας. Στρίβει δυτικά στη Λίμνη Κωνσταντίας και ρέει κατά μήλος του συνόρου μεταξύ Γερμανίας και Ελβετίας, μια περιοχή που σηματοδοτείται από καταρράκτες και ραπιδ. Ο Ράιν στρίβει πάλι βόρεια στη Βάσηλ, Ελβετία, σχηματίζοντας μέρος του γερμανο-γαλλικού συνόρου μεταξύ των βουνών Vogues στην γαλλική πλευρά και της Μαύρης Ύλης στη νοτιοδυτική Γερμανία. Περισσότερο βόρεια, ο μέσος Ράιν κοβει μια βαθιά φάραγγα μεταξύ των βουνών Χουνσρυκ και Ταουνσ μέχρι κάτω από το Βον, όπου το τοπίο εξομαλύνεται και ο ποταμός ρέει πέρα από τη Κολωνία και Ντύσселντορφ. Αφού φτάσει στην Ολλανδία, ο Ράιν ενώνεται με αρκετές άλλες ποτάμια για να σχηματίσει ένα από τα μεγαλύτερα δέλτα ποταμών στη δυτική Ευρώπη. Για να αποτραπεί η πλημμύρα η Ολλανδία ολοκλήρωσε το Δέλτα Project το 1986, ανακατευθύνοντας τον Ράιν και άλλους ποταμούς στη Βόρεια Θάλασσα μέσω φραγμάτων και καναλιών.
Οι Ρωμαίοι σκέφτονταν τον Ράιν ως τα έξωτα όρια της πολιτισμένης κόσμου· κλασικά λατινικά κείμενα περιγράφουν την περιοχή πέρα από αυτόν ως έρημο κατασκηνωμένη από примитивικές φυλές. Η πρώτη kolonία κατά μήλος του Ράιν ιδρύθηκε κοντά στη σύγχρονη Κολωνία το 38 π.Χ. από μια γερμανική φυλή που λέγεται Ουβίι. Γύρισε ρωμαϊκή πόλη περίπου το 50 μ.Χ., και ρωμαϊκά αντικείμενα μπορούν ακόμα να βρεθούν κατά μήλος των οχθών της Κολωνίας. Ο ποταμός ήταν ζωτικής σημασίας για το εμπόριο και την εξερεύνηση σε κλασικούς και μεσαιωνικούς χρόνους. Το 1815, το Συνέδριο της Βιέννης συμφώνησε στην ελεύθερη ναυσιπλεῦση του Ράιν, η οποία αφαίρεσε γέφυρες τέλους και άνοιξε την πόρτα για τη σύγχρονη βιομηχανική και εμπορική χρήση.
Διεθνής σύγκρουση περιβάλλει τον Ράιν για αιώνες. Γαλλικοί ηγέτες από τον Λουί XIV έως τον Ναπολέον προσπάθησαν να επεκτείνουν τα σύνορα της Γαλλίας προσαρτώντας γη δυτικά του Ράιν. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Συμμαχικές δυνάμεις καταλάβαν μια περιοχή κατά μήλος του ποταμού συμπεριλαμβανομένων των συνόρων Λουξεμβούργου, Βελγίου και Ολλανδίας. Η Συνθήκη της Βερσαλλίας το 1919 επέτρεψε στο Βέλγιο να προσαρτήσει ορισμένες περιοχές της Ρηνανίας παραδοσιακά γερμανικές στη γλώσσα και τον πολιτισμό. Ο ποταμός ήταν επίσης μια σημαντική γραμμή άμυνας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η μακρά ιστορία του Ράιν ως μέσο άμυνας συνόρων έχει αφήσει τις όχθες του γεμάτες ερείπιες και καταπληκτικά κάστρα. Το 90 μίλια φάραγγα του μέσου Ράιν, συγκεκριμένα, είναι διάσημο για τα φρούρια, τα κάστρα και τους αμπελώνες του, και είναι κέντρο τουρισμού. Οι τουρίστες καταφεύγουν επίσης στις πόλεις κατά μήλος του ποταμού: Κολωνία και Ντύσселντορφ στη Γερμανία και Στρασβούργο στη Γαλλία.
