Ο Φιλίππος Μπρουνελέσκι (Filippo Brunelleschi) έπρεπε να λύσει ένα πρόβλημα όταν σχεδίασε την κούπα (cupola) για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας. Το σχέδιο του ναού καλούσε για μια χαμηλή κούπα, αλλά το κάτω μέρος του ναού είχε τροποποιηθεί. Τελικά, ο χώρος ήταν πολύ μεγάλος για την αρχική κούπα.
Ο Μπρουνελέσκι ήταν αρχιτέκτονας και γλύπτης που μελέτησε ρωμαϊκά μνημεία και συμπέρασε τις μαθηματικές αρχές που χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστούν. Το 1423, έγινε επιμελητής της κατασκευής της κούπας και χρησιμοποίησε τους νόμους της προοπτικής που είχε αναπτύξει για να ολοκληρώσει την κύρια κούπα το 1434.
Η διάμετρος της κούπας, 41,5 μέτρα, ήταν η κύρια δυσκολία. Το 1346, μια παρόμοια κούπα είχε καταρρεύσει, και κανένας cupolas αυτού του μεγέθους δεν είχε χτιστεί από τον Ρωμαϊκό Πάνθεον. Χρησιμοποιώντας ρωμαϊκές τεχνικές, ο Μπρουνελέσκι δημιούργησε μια δομή τουβλών σε μοτίβο arengγου (herringbone pattern) για να σηκώσει τον τοίχρο σε δακτυλίους. Τα 27.000 τόνοι μασονικής (masonry) δέστηκαν με κατακόρυφα στοιχεία για να κάνει την κούπα αυτοστηριζόμενη, εξαλείφοντας την ανάγκη για την παραδοσιακή ξύλινη αρματύρα (wooden armature). Μια πιο ελαφριά εξωτερική κούπα προστέθηκε για να προστατεύσει τη βαριύτερη εσωτερική.
Αν και η κύρια κούπα ολοκληρώθηκε το 1434, ο φανάρι (lantern) δεν τοποθετήθηκε μέχρι το 1436, κάνοντας την κούπα 114,5 μέτρα ψηλή. Ο Μπρουνελέσκι ήταν στο κρεβάτι του θανάτου όταν οι διακοσμήσεις στον φανάρι τελείωσαν το 1446.
