Η Αψίδα Γουόλμπεργκ — μερικές φορές αναφερόμενη ως Αψίδα Σέντερμπεργκ — είναι μια πέτρινη φόρμα που βρίσκεται στην Περιοχή Άγριας Φύσης Σέντερμπεργκ, Δυτική Ακτή, Νότια Αφρική. Η περιοχή περιέχει σπάνια εγχώρια χλωρίδα, ποικίλη άγρια ζωή και τραχύτερο βραχώδες έδαφος. Η αψίδα σχηματίστηκε πριν από εκατομμύρια χρόνια από διατάξεις αμμοβράχου και σχιστόλιθου.
Η Αψίδα Γουόλμπεργκ βρίσκεται μέσα σε βραχώδες έδαφος και είναι το κύριο χαρακτηριστικό του τοπίου, διάσημο λανδμάρκ στη Δυτική Ακτή. Αυτό το φυσικό λανδμάρκ έχει εμπνεύσει πολλούς αфриκανούς λαούς για χιλιάδες χρόνια. Είναι και τουριστική αξιοθέατα. Η αψίδα περιβάλλεται από τοπίο που μοιάζει με σκαλοπάτια και περιέχει χιλιάδες βράχους που προεξοχίζουν από το έδαφος. Το μήκος της φόρμας είναι μεταξύ 40 και 50 μέτρων και το ύψος της αψίδας περίπου 12 μέτρων.
Πολλοί από τους βραχώδεις σχηματισμούς που υπάρχουν στην Περιοχή Άγριας Φύσης Σέντερμπεργκ διαμόρφωσαν παγετώνες κατά την Εποχή του Πάγου. Αυτοί οι παγετώνες οδήγησαν σε πτώση του επιπέδου της θάλασσας και γλύφτησαν τα βουνά και τα τραχύτερα χαρακτηριστικά του Σέντερμπεργκ. Όταν οι παγετώνες άρχισαν να λιώνουν και να υποχωρούν, κύματα αμμοβράχου αποθέθηκαν στις βραχώδεις διατάξεις. Σίδηρος και μαγνήσιο αναμείγνυσαν στη γεωλογική δομή καθώς διαμορφωνόταν, χρωματίζοντας κάποιες φορμές, όπως η Αψίδα Γουόλμπεργκ, ερυθρά.
Οι φυσικοί βραχώδεις σχηματισμοί συνήθως φτιάχνουν αψίδες μέσω διαδικασίας διάβρωσης, η οποία συμβαίνει σε μακροσκοπικό ή μικροσκοπικό επίπεδο, και η Αψίδα Γουόλμπεργκ δεν είναι εξαίρεση. Η μακροσκοπική διάβρωση συμβαίνει όταν οι διαφάσεις ή ραγάδες ενός βράχου εκτίθενται σε καταστροφική διαδικασία που τον σπάει σε μεγάλα κομμάτια. Η βαρύτητα ή η πίεση του νερού μπορεί να μετακινήσει τους βράχους μακριά από τις θέσεις ραγάδας. Η μικροσκοπική διάβρωση συμβαίνει όταν ορισμένες διεργασίες διαλύουν το κρυσταλλικό τσιμέντο και καταστρέφουν τον μητρικό βράχο. Μόλις γίνει αυτό, η βαρύτητα, ο άνεμος, η άμμος και το νερό έχουν τη δυνατότητα να χωρίσουν τα υπόλοιπα ξεκολλημένα σωρόχωμα, και σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό προκαλεί σχηματισμό αψίδας.
Μετά τη διάβρωση, μια φυσική αψίδα θα σχηματιστεί μέσω ορισμένων διεργασιών: τεκτονική κίνηση και άνοδος, παγετωνισμός, εγκοιλοποιημένα μαμπεριούλια, πειρατεία ρευστών και κατακόρυφη επέκταση διαφάσεων. Οι παγετώνες βοηθούν στη δημιουργία αψίδων γλύφοντας βραχώδεις σχηματισμούς. Τα εγκοιλοποιημένα μαμπεριούλια τείνουν τον βράχο σε ψηλό και λεπτό τοίχωμα με συνεχή ροή νερού. Όταν δύο ρευστοί ρέουν εναντίον απέναντι πλευρών ενός βραχού, λέγεται πειρατεία ρευστών. Οι ραγάδες συμβαίνουν όταν νερό γεμίζει μια ανοιχτή του βράχου και συνεχίζει να διεισδύει μέχρι να προκαλέσει σύγχυση θεμελίωσης. Μια από αυτές τις διεργασίες συνέβαλε στην ανάπτυξη της Αψίδας Σέντερμπεργκ.
