Καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο μέρος της Ιβηρικής χερσονήσου, η Ισπανία συνορεύει με την Πορτογαλία και έχει zarówno Μεσογειακό όσο και Ατλαντικό ακτογραμμή. Η γεωγραφία της αποτελείται από βουνά, ερήμους και ποταμούς, επιτρέποντας κατάλληλους βιοτόπους για ποικιλία ζώων. Ωστόσο, πολλές εγχώριες και μη εγχώριες είδη που ζουν στην Ισπανία θεωρούνται ευάλωτα, απειλούμενα ή κριτικά απειλούμενα. Οι λόγοι για την πτώση τους προκαλούνται από κυνήγι, αλιεία, απώλεια البيotope, ασθένειες και ρύπανση νερού.
Η Ευρωπαϊκή Νυφίτσα (Mustela lutreola) έγινε απειλούμενο είδος το 1994 και, από το 2004, βρίσκεται σε επτά άλλες χώρες εκτός από την Ισπανία. Η νυφίτσα είναι νυχτερινό, μονάχο ζώο που βρίσκεται σε βλαστήματα ρυάκια, λίμνες και ποταμούς. Έχει μεμβρανωτά πόδια σχεδιασμένα για κυνήγι υποβρύχια. Οι νυφίτσες καταναλώνουν έντομα, μικρά θηλαστικά, βάτραχους, καβούρια, ψάρια και μαλάκια. Η Ευρωπαϊκή Νυφίτσα είναι μικρότερο είδος από την Αμερικάνικη Νυφίτσα, ζυγίζοντας έως 1,6 λίβρα (740 γραμμάρια). Σύμφωνα με το AnimalInfo.org, εκτιμώταν ότι υπηρχαν 100 έως 1.000 ζώα αυτού του είδους στα Δυτικά Ευρώπη, με τους πληθυσμούς στην Ισπανία και Γαλλία να μειώνονται γρήγορα.
Η Μεσογειακή Μονάχη Φώκια (Monachus monachus) κατατάσσεται ως κριτικά απειλούμενη το 2006 και είναι ένα από τα σπανιότερα ζώα στον κόσμο. Μικροί πληθυσμοί αυτού του είδους βρίσκονται σε 16 άλλες χώρες εκτός από την Ισπανία, από το 2006, και το ζώο είναι πιθανώς εξαφανισμένο σε έξι πρόσθετες χώρες. Η Μεσογειακή Μονάχη Φώκια ζει σε ακτογιαίες νερού και είναι τυπικά 8 πόδια και 2 ίντσες, ή 240 εκατοστά, μακριά. Ενεργητική τη μέρα και τρέφεται από μια σειρά ψαριών και κεφαλόποδων (θαλασσινά μαλάκια). Είναι το μοναδικό pinniped (φώκια ή της οικογένειας φωκιάς) που ζει σε ζεστά, υποτροπικά ωκεανοί.
Η Ιβηρική Γατούλα (Lynx pardinus) είναι ένα άλλο από τα σπανιότερα ζώα στον κόσμο, και αξιολογείται ως το πιο απειλούμενο είδος γάτας στον κόσμο το 1998, σύμφωνα με το AnimalInfo.org. Βρίσκεται μόνο στην Ισπανία και Πορτογαλία, με αριθμούς που εκτιμώνται λιγότερο από 120 συνολικά από το 2006. Η Ιβηρική Γατούλα είναι νυχτερινή γάτα, με μέσο βάρος μεταξύ 20 έως 30 λίβρα (9 έως 13 χιλιόγραμμα) και μήκος μεταξύ 34 και 43 πόδια (85 έως 110 εκατοστά). Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά από ευρωπαϊκά κουνέλια, αλλά μπορεί να καταναλώσει και πάπιες, ελαφάκια ελάφων και ελαφάκια δαμάλες. Ταξιδεύει μέση απόσταση 4,3 μίλια (7 χιλιόμετρα) την ημέρα.
Ο Βόρειος Ατλαντικός Δεξιός Φάλαινας (Eubalaena glacialis) θεωρείται επίσης ένα από τα πιο απειλούμενα είδη στον κόσμο, με εκτιμώμενους 350 αφήμενους στη Γη, από το 2004. Βρίσκεται στα βορειοδυτικά και δυτικά κεντρικά μέρη του Ατλαντικού Ωκεανού και εντός 14 χωρών εκτός από την Ισπανία. Ζυγίζουν έως 220.000 λίβρα (100.000 χιλιόγραμμα) και μετρούν έως 56 πόδια μακριά (17 μέτρα. Τρέφονται κυρίως από μικρά θαλασσινά καρκινοειδή. Η λέξη «δεξιός» στο όνομα Βόρειος Ατλαντικός Δεξιός Φάλαινας επιλέχθηκε επειδή το είδος είναι η καλύτερη φάλαινα να κυνηγάται, καθώς είναι αργές, ζουν σε μετριά νερά, επιπλέουν όταν σκοτώνονται και παράγουν υψηλά επίπεδα λάδι.
