Η χώρα κάτω κάτω团圆 με ζώα που δεν μοιάζουν με αυτά που βρίσκονται σε άλλα μέρη του κόσμου. Μερικά είδη στην Αυστραλία βρίσκονται αποκλειστικά σε αυτή την ήπειρο. Ο πληθυσμός ζώων της Αυστραλίας δεν είναι ασθενής στα προβλήματα που βρίσκονται στην άγρια φύση. Στην πραγματικότητα, παρά το γεγονός ότι είναι η μικρότερη ήπειρος, η Αυστραλία έχει περισσότερο ζώα που έχουν εξαφανιστεί τα τελευταία 200 χρόνια από οποιαδήποτε άλλη ήπειρο και φιλοξενεί περισσότερο κινδυνευόμενα είδη από οποιαδήποτε άλλη χώρα, σύμφωνα με τον ιστότοπο Endangered Species Project.
Ενδημικό στα δάση της Δυτικής Αυστραλίας, το νούμπατ—μια ζωντανή μυρμηκοφάγος—είναι ένα μικρό μαρσούπιο που ζει μόνο με τερμίτες. Αυτά τα μικρότερα ριγωμένα καστανέρυθρα ζώα έχουν μακρά κολλωτικά γλώσσες για να πιάσουν έως 20.000 τερμίτες την ημέρα. Τα σώματά τους χτίζονται παρόμοια με καγκουρού και είναι περίπου 10 ίντσες μακρύς με μεγαλύτερη βούρτσια ουρά που μοιάζει με σκίουρο. Είναι τα μόνα μαρσούπια που ζουν μόνο με έντομα.
Η εισαγωγή αλεπούων στη Δυτική Αυστραλία και η απώλεια του φυσικού δασικού οικότοπου έχουν προκαλέσει δραματική μείωση στον αριθμό των Νούμπατ. Είναι εξαιρετικά σπάνια στην άγρια φύση. Το 1982, το Νούμπατ θεωρούταν το πιο κινδυνευόμενο ζώο του κόσμου με μόνο 200, σύμφωνα με τον ιστότοπο Foundation for Australia's Most Endangered Species.
Το ριγωμένο λαγωλόβατο γκουαμπάι είναι ένα κινδυνευόμενο είδος που ζει σε μικρούς αριθμούς στα νησιά Μπερνιέρ και Ντόρρε στη Κόλπο Σάρκ ντ της ακτή της Δυτικής Αυστραλίας, σύμφωνα με τον ιστότοπο Earth's Endangered Creatures.
Αυτά τα μαρσούπια είναι μικρά και ζυγίζουν λιγότερο από τρία λίβρες. Έχουν μαλακό μακρύ λούστερο και βραχέα αυτιά και ουρά. Μεγαλώνουν περίπου ένα πόδι ψηλά και συχνά κάθονται σε положισμό κατσαρώματος σαν κουνέλι. Αυτή η χαλαρή στάση και η ικανότητά τους να πηδάνε σαν κουνέλια αντανακλάται στο όνομά τους—Ριγωμένο «Λαγώς» Γουαμπάι.
Αυτά τα γκουαμπάι είναι χορτοφάγα και προτιμούν να τρώνε φρούτα και θυμιαμάτια τη νύχτα. Τendance να είναι κοινωνικά με άλλα ζώα και περνούν την ημέρα στη σκιά με άλλα ζώα. Η εξαφάνιση αυτών των ζώων οφείλεται στην καταστροφή του φυσικού τους οικότοπου για χρήση ως γεωργική γη καθώς και η απειλή από εισαγόμενους κινδύνους όπως αλεπούδες και γάτες. Ήταν λιγότερο από 10.000 από αυτά τα ζώα σε ύπαρξη το 1992 και πιστεύεται ότι οι πληθυσμοί τους είναι πολύ λιγότερο τώρα. Δεν υπάρχει επίσημη πρόσφατη εκτίμηση.
Η Αυστραλία φιλοξενεί τρείς τύπους γκουαμπάτ και ο Βόρειος Τριχωτός-Μύτης Γουαμπάτ είναι ο πιο κινδυνευόμενος από τους τρεις. Αυτό το είδος έχει γνωστεί μόνο από το 1937 και οι αριθμοί του έχουν μειωθεί σε μόνο 113 σε ύπαρξη το 2010, σύμφωνα με τον ιστότοπο Foundation for Australia's Most Endangered Species.
Σήμερα τα πάντα 113 από αυτά τα γκουαμπάτ υπάρχουν σε προστατευμένο περιβάλλον εντός του Εθνικού Πάρκου Δάσους Εππίνγκ στο Κουινσλάνδ. Η εκκαθάριση γης έχει κάνει για κυρίως ανεπαρκή οικότοπους για αυτά τα ζώα στην άγρια φύση και τα ντίγκο έχουν σταθερή απειλή για τον πληθυσμό. Ακόμα, το FAME εργάζεται απερίσκεπτα για να ανακατασκευάσει το είδος.
