ΗΠΑ vs Ευρώπη: Ιστορικές Πολιτικές Δασμών σε Σύγκριση

Προστατευτικισμός vs Ελεύθερο Εμπόριο: Διάσπαση 19ου Αιώνα

ΗΠΑ: Υψηλές Δασμοί ως Βιομηχανική Πολιτική

• 1789–1913: Δασμοί = κύρια федеральική εσόδα (έως 90%) + βιομηχανική προστασία
• Κλειδί πράξεις: Δασμός 1816, 1828 "Tariff of Abominations," Morrill (1861), McKinley (1890), Dingley (1897), Payne-Aldrich (1909)
• Μέσοι ρυθμοί: 20–50% σε φορολογούμενα αγαθά· προστατεύουν υφάσματα, σίδηρο, χάλυβα, μαλλί
• Στόχος: Φώτιση νηπίων βιομηχανιών, χρηματοδότηση κράτους, πολιτική υποστήριξη (Βορρά/Δύση)

Ευρώπη: Προς Χαμηλότερους Δασμούς & Εμπόριο

• ΗΒ: Κατάργηση Corn Laws (1846) → πρωτοπόρος ελεύθερου εμπορίου· Σύμβαση Cobden-Chevalier (1860) με Γαλλία
• Γαλλία, Γερμανία, Χαμηλές Χώρες: Βαθμιαία φιλελευθέρωση 1860–1870· διμερείς συμβάσεις
• Τέλη 1870–1890: "Μεγάλη Κρίση" (αποπληθωρισμός) → επιστροφή δασμών (Δασμός Μπίσμαρκ 1879, Μελίν 1892)
• Αλλά γενικά: Χαμηλότεροι μέσοι όροι από ΗΠΑ· περισσότερο βασισμένοι στο εμπόριο· μικρότερες εγχώριες αγορές

Επιπτώσεις

• ΗΠΑ: Βιομηχανικοποίηση επιταχύνθηκε· τιμές καταναλωτή υψηλότερες· τομικές τάσεις (Βορράς vs. Νότος)
• Ευρώπη: Βαθύτερη ενσωμάτωση, εξειδίκευση· ευαλωτότητα σε αμερικανικό dumping· μεταγενέστερη προστατευτική αντίδραση

20ος Αιώνας Σύγκλιση

Μετά Β'ΠΠ: Και οι δύο οδήγησαν GATT/WTO φιλελευθέρωση. Μέσος δασμός ΗΠΑ πέφτει από ~20% (1930) σε <2% (2000). Κοινή εξωτερική δασμός ΕΕ ~4–5%. Πρόσφατα: στόχευμένοι δασμοί (σίδηρος, αλουμίνιο, Κίνα) υπό τόσο Τραμπ όσο και Μπάιντεν· ΕΕ αντιδραστικές μέτρα.

Το ιστορικό κενό έχει στενέψει—αλλά οι φιλοσοφικές ρίζες διαφέρουν.