Από πρόσφατα δεδομένα (περίπου 2020–2022), τέσσερις δυτικοευρωπαϊκές χώρες ξεχωρίζουν για το απόλυτο μέγεθος των αλλοδαπών γεννημένων πληθυσμών τους. Οι αριθμοί διαφέρουν κατά πηγή (OECD, ООН, εθνικές στατιστικές) και ορισμό «μεταναστή».
Αλλοδαπών γεννημένων: ~15–16 εκατομμύρια (18–19% πληθυσμού)
Κύριες χώρες προέλευσης: Τουρκία, Πολωνία, Ρωσία, Ρουμανία, Συρία, Καζακστάν, Ιταλία, Ελλάδα, Κροατία, Αφγανιστάν.
Αλλοδαπών γεννημένων: ~8–9 εκατομμύρια (12–13%) — σημ.: INSEE μετράει «immigrés» (γεννημένοι στο εξωτερικό, αλλοδαπή ιθαγένεια при γέννηση) ~7 εκατομμύρια· συμπεριλαμβανομένων eingebürgerten Bürgern αυξάνεται ο αριθμός.
Κύριες προέλευσης: Αλγερία, Μαρόκο, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία, Τυνησία, Τουρκία, ΗΕ, Βέλγιο, Βιετνάμ.
Αλλοδαπών γεννημένων: ~9–10 εκατομμύρια (14–15%)
Κύριες προέλευσης: Ινδία, Πολωνία, Πακιστάν, Ρουμανία, Ιρλανδία, Γερμανία, Μπανγκλαντές, Νιγηρία, Νότια Αφρική, Ιταλία.
Αλλοδαπών γεννημένων: ~7–8 εκατομμύρια (15–17%)
Κύριες προέλευσης: Μαρόκο, Ρουμανία, Κολομβία, ΗΕ, Ιταλία, Βενεζουέλα, Ισαγιαρί, Κίνα, Γερμανία, Βουλγαρία.
Αυτές οι τέσσερις χώρες—Γερμανία, Γαλλία, ΗΕ, Ισπανία—είναι οι πρωταρχικοί προορισμοί διεθνούς μετανάστευσης στη Δυτική Ευρώπη κατά όγκο, διαμορφώνοντας αγορές εργασίας, δημογραφία και πολιτική.