Μια συχνή παρεξήγηση ομαδοποιεί Ρουμανία, Ελλάδα, και Μαυροβούνιο ως συμμάχους από την αρχή. Η πραγματικότητα είναι πιο λεπτομερής: κάθε έθνος ακολούθησε ξεχωριστό δρόμο στην σύγκρουση.
Η Ρουμανία αρχικά δήλωσε ουδετερότητα το 1914. Το 1916,เข้ารίχθηκαν στους ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ; Πραγματικά, η Ρουμανία μπήκε στο πλευρό των Συμμάχων τον Αύγουστο 1916, ελπίζοντας να κερδίσει την Τρανσυλβανία. Μετά από καταστροφική εκστρατεία, καταλάβηκε και υπέγραψε ξεχωριστή ειρήνη με τους ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ το 1918, μόνο για να ξαναμπεί στον πόλεμο στην πλευρά των Συμμάχων μέρες πριν τον armistice.
Η Ελλάδα παρέμεινε επίσημα ουδέτερη μέχρι το 1917. Βαθύ πολιτικό σχίσμα—Βασιλιάς Κωνσταντίνος Α' υπέρ ΣΥΜΜΑΧΩΝ, Πρωθυπουργός Βενιζέλος υπέρ Συμμάχων—δήγησε στο «Εθνικό Σχίσμα». Μετά από πιέσεις Συμμάχων και βασιλική παραίτηση, η Ελλάδα συνταγματικάเข้αρίχθηκαν στους Συμμάχους τον Ιούλιο 1917.
Το Μαυροβούνιο ήταν το μόνο από τα τρία που δήλωσε πόλεμο στην Αυστrohυγγαρία τον Αύγουστο 1914, παράλληλα με τη Σερβία. Το μικρό του στρατός πολέμησε μέχρι την κάπωση τον Ιανουάριο 1916.
Μεταπολεμικές αφηγήσεις απλοποιούν συχνά σύνθετους χρονοδιαγράμματα. Η είσοδος κάθε χώρας κινούνταν από εδαφικές επιθυμίες, δυναστικές δεσμεύσεις, και πίεση Μεγάλων Δυνάμεων—όχι ενιαία απόφαση.
