Η Καθολική Εκκλησία ήταν η κυρίαρχη ίδρυση σε όλη την Ευρώπη του 16ου αιώνα, επηρεάζοντας κάθε σφαίρα:
Μονός εξουσιοδοτημένος ερμηνευτής του Χριστιανισμού (προ-Μεταρρύθμισης); όρισε δόγμα, ταίνια, λειτουργία, ηθική. Η παροχιακή δομή οργάνωσε την καθημερινότητα.
Κύριος χορηγός: θεοπροπύλαια (Άγιος Πέτρος), παλάτια, εικονοστάσεις, γλυπτά, μουσική (Παλστρίνα), ζωγραφική (Μικελαγγέλο, Ραφαήλ). Οπτική θεολογία για αναλφαβήτιστους μάζες.
Νοσοκομεία, ορφανοτροφεία, φτωχοτροφεία, μοναστήρια — διαχειρίζονταν από τάγματα (Φραγκισκανοί, Δομινικανοί, Ιησουϊτές, Αδελφότητες Χάρης).
Ισπανική, Ρωμαϊκή, Πορτογαλική Ιερατεία στόχευαν ετεροδοξία, μετεχομένους, πρωτεστάντες, μάγισσες — δικαστική τρομοκρατία.
Λούθηρος (1517), Κάλβινος, Τσβίγκλι, Ερρίκος VIII σπάσαν την ενότητα → Πρωτεσταντισμός, Αντιμεταρρύθμιση (Τρίντο 1545–63), θρησκευτικοί πόλεμοι.
Η Εκκλησία δεν ήταν απλά θρησκευτικό όργανο—ήταν το πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτείας μέχρι τη Μεταρρύθμιση και την άνοδο του εθνικού κράτους.