Το Λούβρο άρχισε ως φρούριο χτισμένο circa 1190 από τον βασιλιά Φίλιππο Β' Αυγούστο για να προστατεύσει την δυτική προσέγγιση του Παρισιού. Ο τεράστιος πύργος του (η Grosse Tour) και η τάφρος κεντροδότησαν το τείχος της πόλης.
Μέχρι το 14ο αιώνα, έγινε βασιλική κατοικία (Κάρολος Ε'). Ο Φραγκίσκος Α' και μεταγενέστεροι βασιλείς το μετέτρεψαν σε ρεναϊσάκιο παλάτι. Μετά τη μετακόμιση του Λουδοβίκου ΙΔ' στο Βερσαλλίες (1682), φιλοξένει καλλιτέχνες και ακαδημίες. Η Γαλλική Επανάσταση το άνοιξε ως δημόσιο μουσείο το 1793.
Η σημερινή γυαλινή πυραμίδα (1989) στεφανώνει ένα συγκρότημα που εξελίχθηκε από στρατιωτικό οχυρό σε παγκόσμιο άγαλμα τέχνης.
