Η Ιταλία είναι αδιαμφισβήτητα μια αναπτυγμένη, υψηλού εισοδήματος χώρα—τι που παραδοσιακά ονομαζόταν «Πρώτος Κόσμος» έθνος. Είναι ιδρυτικό μέλος του G7 (Ομάδα Επτά μεγάλων προηγμένων οικονομιών), της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωζώνης, του ΝΑΤΟ, του ΟΕΟΚ και του G20.
Ενώ τα εθνικά σύνολα τοποθετούν την Ιταλία στέρεα στην καμπύλη της ανάπτυξης, το βορρά-νότο χάσμα είναι εκφραστικό. Βόρειες περιφέρειες (Λομβαρδία, Εμιλία-Ρομάγνα, Τρετίνο) έχουν ΑΕΠ ανά κάτα και παραγωγικότητα συγκρίσιμη με Γερμανία ή Αυστρία. Νότιες περιφέρειες (Καλαβρία, Σικελία, Καμπανία) υστερούν σημαντικά, με υψηλότερη ανεργία, χαμηλότερες επενδύσεις και αδύναμα θεσμικά—πιο κοντά σε ορισμένα ανατολικά μέλη ΕΕ. Αυτή η εσωτερική ανισότητα είναι το πιο μόνιμο δομικό πρόβλημα της Ιταλίας.
Κάθε σύγχρονο μέτρο—οικονομικό, κοινωνικό, θεσμικό, γεωπολιτικό—ταξινομεί την Ιταλία ως πυρήνα προηγμένης οικονομίας. Η παρωχημένη ταξινόμηση «Πρώτος/Δεύτερος/Τρίτος Κόσμος» (Στρατός Ψυχρού Πολέμου) είναι καταργημένη· η Ιταλία είναι αναπτυγμένη, δημοκρατική, βιομηχανικοποιημένη χώρα στην καρδιά του δυτικού συστήματος συμμαχιών.