Δεν υπάρχει χώρα «σάντουιτς» μεταξύ Εσθονίας και Λιθουανίας στο νόημα μικρός ένκλαβος· μάλλον, η Λετονία κατείχει ολόκληρο το χερσαίο σύνορο μεταξύ των δύο βαλτικών γειτόνων της.
Τα βαλτικά κράτη—Εσθονία (βόρεια), Λετονία (μέση), Λιθουανία (νότια)—σχήματουν συνεχή αλυσίδα κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Βαλτικής Θάλασσας.
Και οι τρεις ήταν ανεξάρτητες δημοκρατίες (1918–1940), ανεξάρτητες από την ΕΣΣΔ (1940–1991, διακοπές από ναζιστική κατοχή), και αποκατέστησαν την ανεξαρτησία το 1990–91. Όλες φώλισαν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ το 2004 και στην Ευρωζώνη (Εσθονία 2011, Λετονία 2014, Λιθουανία 2015).
Ωστόσο, είναι γλωσσικά και πολιτιστικά διακριτές: τα Εσθονικά είναι Φιννικά (συγγενή με Φινλανδικά); Λετονικά και Λιθουανικά είναι οι μόνες επιβιώσες Βαλτικές γλώσσες (Ινδοευρωπαϊκές), αμοιβαία ακατανοητές. Η Λιθουανία έχει ιστορική Πολωνική μειονότητα και Καθολική κυριαρχία· η Λετονία μεγάλη Ρωσοφωνική μειονότητα και Λουθηρική/Καθολική μικτά· η Εσθονία σε μεγάλο βαθμό σεκουλαρισμένη και Λουθηρική.
Οδήγηση από την Τάλιν (Εσθονία) στη Βίλνιους (Λιθουανία) διαρκεί ~4,5 ώρες μέσω Ρίγα (Λετονία) στην αυτοκινητόδρομο Via Baltica. Δεν υπάρχουν εσωτερικοί έλεγχοι συνόρων (Σένγκεν). Η Λετονία δεν είναι απλώς «μεταξύ» τους—είναι ο κεντρικός δεσμός, η μεγαλύτερη κατά έδαφος (64.589 τμ²), και η ιστορική διασταύρωση της περιοχής.
