Η Ελλάδα έχει κατειληφθεί και κυβερνηθεί από ξένες δυνάμεις καθ' όλη την ιστορία, αλλά ποτέ δεν ήταν επίσημα αποικία στον σύγχρονο νόημα (δηλαδή, έδαφος που αποικίζεται και διαχειρίζεται από μακρινή αυτοκρατορική δύναμη για εξαγωγή πόρων).
| Δύναμη | Περίοδος | Φύση |
|---|---|---|
| Μακεδονία | 338–146 π.Χ. | Ελληνιστική ηγεμονία (Ελληνική) |
| Ρωμαϊκή Δημοκρατία/Αυτοκρατορία | 146 π.Χ. – 330 μ.Χ. | Επαρχιακή ενσωμάτωση (Αχαΐα, Μακεδονία) |
| Βυζαντινή Αυτοκρατορία | 330–1204, 1261–1453 | Συνέχεια Ρωμαϊκής κυριαρχίας (Ελληνοκεντρική) |
| Κριμαίες Λατινικές Πολιτείες | 1204–1261 | Φεουδαρχικές δουκείες (Αθήνα, Νάξος, Αχαΐα) |
| Οθωμανική Αυτοκρατορία | 1453–1821/1830 | Αυτοκρατορική επαρχία (Ρουμ Εγιαλέτ); σύστημα millet |
| Βενετία/Γενούα | 13ος–18ος αι. | Αποικιακές εξοχές (Κρήτη, Κυκλάδες, Ιόνια) |
| Βρετανία | 1815–1864 | Προτεκτοράτο (Ιόνια Νησιά) |
| Ναζιστική Γερμανία / Ιταλία / Βουλγαρία | 1941–1944 | Στρατιωτική κατοχή (τριμερής) |
Η Αρχαία Ελλάδα ίδρυσε αποικίες σε όλη τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα (Μαρσέιγ, Νάπολη, Συρακούσες, Βυζάντιο, Οδησσός, κ.λπ.) — αλλά η Ελλάδα ίδια ήταν η μητρόπολη, όχι η αποικία.
Σύγχρονη κυριαρχική ιστορία Ελλάδας: 1830 (αναγνώριση) → παρόν, με επεκτάσεις εδαφών (1864 Ιόνια, 1881 Θεσσαλία, 1913 Μακεδονία/Κρήτη, 1919 Δυτική Θράκη, 1947 Δωδεκάνησα).