Αντίθετα με τις υποθέσεις για κολωνικούς πλούτους, η Νέα Γαλλία (1534-1763) - που καλύπτει την παρούσα Κεμπέκ, Οντάριο, και τεράστιες εσωτερικές περιοχές - δεν γινόταν ποτέ πλούσια κολωνία. Η οικονομική της δομή περιείχε δομικούς περιορισμούς που απέτρεψαν την ευημερία σε σύγκριση με τη Βρετανική Βόρεια Αμερική ή τις ισπανικές ασημένιες περιοχές.
Κυριαρχία Εμπορίου Πετούλων (80%+ εξαγωγών): Πετούλες κάστωρου για ευρωπαϊκά καπέλα οδήγησαν την οικονομία. Αλλά αυτό δημιούργησε εξάρτηση από:
• Δίκτυα κυνήγισης/παγίδευσης ντόπιων (Γάλλοι δεν μπορούσαν να ελέγξουν την προσφορά)
• Μόδα καπρίλια στο Παρίσι/Λονδίνο
• Ευπάθεια μονο-εμπορεύματος
• Καμία επεξεργασία προστιθέμενης αξίας στην κολωνία
Γεωργία: Μόνο Αυταρκής: Σκληρό κλίμα (μικρή καλλιεργητική περίοδος, νωριά παγετωνιά), φτωχοί χώματα (Καναδικός Ασπρόβραχος), και seigneurial σύστημα κτηματικής κυριότητας αποθάρρυναν την πλεονασμική παραγωγή. Εισαγωγές σιτηράκια από Γαλλία/Λουιζιάνα ήταν συχνές.
Γεωγραφία: Ποταμός Σεντ Λόρενς παγώνε 5+ μήνες/έτος, σταματά την ναυτιλία. Εσωτερική πρόσβαση μέσω καρβέλων portages - αργή, χαμηλός όγκος. Καμία ζεστά λιμάνια.
Πληθυσμός: ~70.000 γαλλικοί colonos (1760) έναντι 2εκατ.+ στις βρετανικές κολωνίες. Χαμηλή μετανάστευση (Γαλλία αποθάρρυνε την εξοδική μετανάστευση· προτεστάντες απαγορεύονταν). Σκασιμότητα εργασίας χοντρώνοντας κόστη.
Εμπορικοί Περιορισμοί: Μερκαντιλιστική πολιτική Exclusif: εμπόριο μόνο με Γαλλία, σε γαλλικά πλοία, μέσω γαλλικών λιμανιών. Καμία απευθείας εμπόριο με Καραϊβική, Βρετανία, ή άλλες κολωνίες.
Έκβαση Συγκρούσεων: Σχεδόν συνεχείς πόλεμοι (Πόλεμοι Ιροκέσεων, Πόλεμος Βασίλισσας Anne, Πόλεμος Βασιλιά George, Επτάετος Πόλεμος) απέσπειραν πόρους στην άμυνα. Οχυρώσεις (Louisbourg, Québec, Detroit) καταναλώσανε κεφάλαιο.
Απουσία Κεφαλαίου: Καμία τράπεζα, περιορισμένο νόμισμα (χαρτιά τράπουλα χρησιμοποιούνταν ως νόμισμα), ελάχιστη επενδύση ξανά. Πλούτος εξαγόταν στη Γαλλία.
Βρετανικές κολωνίες: ποικίλες οικονομίες (καπνός, ρύζι, ξύλο, ναυπηγεία, ρούμι, σίδηρος), αυτοδιοίκηση που έλκονε colonos, παράκτια λιμάνια, πληθυσμός διπλασιαζόταν κάθε 25 χρόνια.
Νέα Γαλλία: εκμεταλλευτική μονοκαλλιέργεια, φευδαρχική διακυβέρνηση, γεωγραφική απομόνωση, νěž 인구.
Ο "πλούτος" της Νέας Γαλλίας ήταν στρατηγικός (εκτεταμένη διεκδίκηση εδάφους, πεδίο ιεραποστολής, στρατιωτικό φράγμα) - όχι οικονομικός. Η κληρονομιά της είναι πολιτισμική (Κεβεκικήnats), όχι χρηματοπιστωτική.
