Η φυσική γεωγραφία της Ευρασίας διαμόρφωσε θεμελιωδώς το δίκτυο του Σηρικού Δρόμου:
Το ευρασιατικό steppe και οι ανατολικοευρωπαϊκές πεδιάδες επέτρεψαν εύκολη κίνηση καραβάνα και εμπορευμάτων.
Διαβάσεις (Παμίρ, Χιντού Κους, Τιεν Σαν) και κοιλάδες (Άμου Ντάργια, Σыр Ντάργια) παρείχαν φυσικούς κόλπους μέσω βουνών.
Έρημοι (Γκόμπι, Τακλαμάκαν, Κιζίλ Κουμ) ήταν εμπόδια, αλλά οασιτικές πόλεις ξεφύτευσαν ως ζωτικής σημασίας σταθμοί ανάπαυσης.
Λιβάδια υποστήριξαν άλογα· κοιλάδες ποταμών παρήγαγαν καλλιέργειες, φρούτα, μπαχαρικά· μεταλλεύματα (χρυσός, ασήμι, χαλκός) έλκυσαν εμπόρους.
Πόλεις όπως Σαμαρκάντ, Μπουχάρα, Μερβ και Κασγκάρ έγιναν εμπορικά κέντρα με αγορές, αποθήκες και πολιτιστική ανταλλαγή.
Συνδυαστικά, αυτά τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά επέτρεψαν ένα τεράστιο, συνδεδεμένο εμπορικό δίκτυο που εκτείνονταν σε όλη την ήπειρο.
