Από 1892 έως 1954, ένα νησί 27,5 στρεμμάτων στην Επάνω Μπαΐα Νέας Υόρκης επεξεργάστηκε περισσότερους μετανάστες από οποιαδήποτε άλλη πύλη στην ανθρώπινη ιστορία. Το Ελλις Άιλαντ δεν ήταν απλώς κτίριο—ήταν κατώφλι όπου οι ταυτότητες Παλαιού Κόσμου συνάντησαν τις δυνατότητες Νέου Κόσμου, όπου 12 εκατ. μέλλοντα κρέμονταν από μια ιατρική ματιά και ένα πugno ερωτήσεων.
Οι επιβάτες steerage (πρώτη και δεύτερη τάξη ελεγχόταν στον πλοίο) κατεβήκαν στο Μεγάλο Χώρο του νησιού. Το «εξαχρονικό ιατρικό εξέταση» ελεγχόταν για τραχωμα (εμπλοκή βλεφάρων), φαβού (μύκητας κεφαλής), και ορατές αναπηρίες. Χαρτογραφίες με χαλκίδα στους ώμους κωδικοποιούσαν ανησυχίες: E (μάτια), H (καρδιά), L (κωλύμα), X (νοητική ανωμαλία). Νομική έλεγχος ακολούθησε: 29 ερωτήσεις για όνομα, επάγγελμα, χρήματα, συγγενείς, και πολιτικές πεποιθήσεις. Περίπου 2% απορρίφθηκαν—«αποκλείστηκαν» για ασθένεια, πιθανή δημόσια φόρος, ή παραβάσεις συμβολαίου εργασίας.
Το 1907 είδε 1.004.756 αφίξεις—το ρεκόρ. Την 17 Απριλίου 1907, 11.747 άνθρωποι επεξεργάστηκαν σε μια μέρα. Το νησί διευρύνθηκε από 3,3 σε 27,5 στρέμματα μέσω χωματοδότησης (αποβλήτων ανασκαφής μετρό). Στην κορυφή του, στεγάζει νοσοκομείο 500 κλινών, άρθρα λοιμωδών ασθενειών, ψυχιατρικό τμήμα, και νεκροταφείο. Πάνω από 3.500 πέθαναν εκεί; 355 μωρά γεννήθηκαν.
Αλλαγές ονομάτων; Σπάνια αναγκασμένοι—υπάλληλοι αντιγράφουν από manifests πλοίων. Οι περισσότεροι μετανάστες αγγλικοποιήθηκαν εθελοντικά αργότερα. «Νησί Δακρύων»; Μόνο για τους κρατούμενους. Για εκατομμύρια, το Ελλις Άιλαντ σήμαινε पुनένωση, ανακούφιση, πρώτη γεύση αμερικανικής αφθονίας (παγωτό, μπανάνα, λευκό ψωμί).
Κλείστηκε το 1954, εγκαταλείφθηκε μέχρι την ανακαίνιση της δεκαετίας 1980. Ξανανοίχτηκε ως μουσείο το 1990. Το Τείχος Τιμής φέρει 775.000+ ονόματα. Το Κέντρο Ιστορίας Μετανάστευσης Οικογένειας Αμερικής ψηφιοποίησε 65 εκατ. αρχεία αφίξεων. Εκτιμάται 100 εκατ. ζωντανούς Αμερικανούς—περίπου το τρίτο—ιζούν ρίζες μέσω Ελλις Άιλαντ.
Δεν ήταν χρυσή πύλη για όλους. Οι ασιατικοί μετανάστες αντιμετώπισαν την σκληρότερη επιτήρηση του Angel Island. Οι νόμοι ποσοστών μετά το 1924 έκλεισαν την πύλη για Νότιους και Ανατολικούς Ευρωπαίους. Αλλά για μια γενιά, αυτό το νησί ήταν όπου οι «συρωμένοι όχλοι» γίνηκαν «εμείς ο λαός».
