Οουλστέρ-Σκοτσ (γνωστό και ως Ουλλάνς) είναι διάλεκτος της σκότσικης γλώσσας που μιλιέται κυρίως στην Βόρεια Ιρλανδία και από διασπορικές κοινότητες παγκοσμίως. Οι ρίζες του εκτείνονται στα Σkotland Lowlands — ειδικά τη ζώνη των Borders — από όπου μεγάλοι αριθμοί αποίκων μετανάστευσαν στην Ουλστέρ κατά τους 17ο και 18ο αιώνα, διωχθέντες από πολιτικές, οικονομικές και θρησκευτικές πιέσεις. Αυτοί οι αποίκους έφεραν τη γλώσσα και τις παράδοσές τους, που εξελίχθηκαν μεμονωμένα σε διακριτή ποικιλία με δική της προφορά, λεξιλόγιο και γραμματική.
Σήμερα, ο Ουλστέρ-Σκοτς αναγνωρίζεται ως επίσημη γλώσσα από τη Βουλή της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι πιο συνηθισμένο στα νομούς Άντριμ, Αρμά, Νταουν, Τύρων και μέρη του Λοντοντερί, με τσέπες στα συνοριακά μέρη της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας όπως το νομό Ντονγκόλ.
Οι εκτιμήσειςsitúουν τον αριθμό των ομιλητών μεταξύ 100.000 και 200.000, κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες. Η χρήση έχει μειωθεί υπό τη κυριαρχία των αγγλικών, αλλά εκπαιδευτικά προγράμματα, πολιτιστικά φεστιβάλ και μέσα ενημέρωσης εργάζονται για τη διατήρηση και αναβίωση της γλώσσας.
Ο Ουλστέρ-Σκοτς μοιράζεται πολλά με την Τυπική Σκότσικη αλλά φέρει μοναδικά στοιχεία: διακριτική προφορά· λεξιλόγιο δανεισμένο από τα Ιρλανδικά Γκέιλικ· γραμματικές ποικιλίες· "σκοτσικές λέξεις" απουσιάζουν τόσο από την Τυπική Σκότσικη όσο και από τα Αγγλικά· και επιρροές από Λατινικά, Γαλλικά και Βορειοευρωπαϊκά. Διαθέτει επίσης ζωντανή λογοτεχνική και ποιητική παράδοση.
Πέρα από τη γλωσσολογία, ο Ουλστέρ-Σκοτσ εμψυχώνει τις ιστορικές δεσμεύσεις μεταξύ Σκωτίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Φεστιβάλ γιορτάζουν τη μουσική, τον χορό και την αφηγηματική παράδοση, ενώ οι λόγιοι τον εκτιμούν για τις πληροφορίες που δίνει για τη γλωσσική επαφή και την ιστορία της μετανάστευσης.
