Τοποθετημένη στη νότια μεξικανική πολιτεία Οαχάκα, η Γουατούλκο προσφέρει στους αλιείς απαλλοτριωμένα σημεία αλιείας στον Ειρηνικό Ωκεανό. Αντί για μια μόνο πόλη, η Γουατούλκο είναι στην πραγματικότητα μια σειρά από εννιά κόλπους που εκτείνονται για 22 μίλια. Ήταν αρχικά ένα μικρό ψαριά χωριό και παραλία, αλλά τώρα είναι διεθνής προορισμός αλιείας λόγω των ζεστών βορείων ρεύμα και των τροπικών νερών χωρίς δίχτυα drift-net.
Η Γουατούλκο έχει πολύ ζεστά ακτιά νερά, καθώς και απομακρυνμένα νερά που οριοθετούνται από τη τετραμίλια βαθιά Middle America Trench. Αυτή η φάραγγα χαρακτηρίζεται από υδατική ταραχή που έχει υψηλή παραγωγή τροφίμων για να ελκύσει ψάρια θήρα στην περιοχή. Οι πιο προεξέχοντες τύποι ψαριών που βρίσκονται στην Γουατούλκο είναι ιστιοφόρα, ξιφίδι και διάφοροι τύποι μακραλιάς, συμπεριλαμβανομένων μαύρων, ριγμένων και μπλε μακραλιάς. Άλλα ψάρια που βρίσκονται στα νερά της περιλαμβάνουν κίτρινα φινά, ψάρια δελφίνι, ντόραδο, μακρέλες Σιέρα, τζακς, Πασιφικές κουμπέρα, αμπερτζακ, ρουστέρφις, ροφούς, κόκκινα σναπέρ και σνούκ.
Μερικοί τύποι ψαριών μπορούν να βρεθούν ολόκληρο το χρόνο, και περιλαμβάνουν ξιφίδι, ιστιοφόρα και ντόραδο. Οι χειμερινοί μήνες, μεταξύ Δεκεμβρίου και Μαρτίου, είναι οι καλύτερες εποχές για να πιάσετε κίτρινα φινά και μαχι μαχι. Μαύρες μακραλιά είναι διαθέσιμες μεταξύ Νοεμβρίου και Μαΐου, με Αύγουστο ως μήνα κορυφής τους. Μπλε μακραλιά είναι διαθέσιμες μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου, ενώ ριγμένες μακραλιά είναι παρούσες τον Μάρτιο και Απρίλιο. Ρουστέρφις και κόκκινα σναπέρ κορυφώνονται μεταξύ Απριλίου και Αυγούστου, και αμπερτζακ και ισπανικές μακρέλες είναι διαθέσιμες μεταξύ Οκτωβρίου και Μαρτίου. Τα σνούκ έχουν δύο κύριες εποχές, και είναι συνήθως διαθέσιμα μόνο μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου, καθώς και Αυγούστου μέχρι Νοεμβρίου.
Οι αλιείες ακτιάς μπορούν να είναι παραγωγικές, καθώς οι τοπικές διαρροές ποταμών ζούγκλας ελκύουν ποικιλία ειδών ψαριών, όπως σνούκ, ρουστέρφις, κίτρινα φινά και ντόραδο. Ακριβώς πέρα από τους κόλπους και την ηπειρωτική, μεγάλα μπλε και μαύρα μακραλιά μπορούν να βρεθούν. Οι περισσότερες απομακρυνμένες αλιείες Γουατούλκο ξεκινούν μέσα σε ένα μίλι από την παραλία, επειδή η ηπειρωτική ρηχή έχει πολλούς απότομους καταρράκτες. Οι κύριοι τύποι απομακρυνμένων ψαριών είναι ιστιοφόρα, μακραλιά, μαχι μαχι, τζακς και κόκκινα σναπέρ.
Η Γουατούλκο είναι λιγότερο αναπτυγμένη από άλλους μεξικανικούς τουριστικούς προορισμούς, αλλά υπάρχουν διάφορα, πλήρως εξοπλισμένα charters αλιείας διαθέσιμα. Οι περισσότεροι εκμεταλλεύονται hot spots αλιείας, όπως δύο μίλια δυτικά από το νησί Κακαλούτα και τον Κόλπο Τανγκολούντα, που είναι κοντά στην κύρια περιοχή resort. Οι περισσότερες αλιευτικές βάρκες δεσμεύονται στη Μαρίνα Σάντα Κρούζ, που είναι μόλις λεπτά από την κύρια ζώνη ξενοδοχείων.
Η τουριστική ανάπτυξη στην Γουατούλκο ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, και η περιοχή προσφέρει τώρα ευρεία γκάμα επιλογών καταλύματος. Η κύρια περιοχή ξενοδοχείων βρίσκεται μεταξύ των κόλπων Σάντα Κρούζ, Τσάουε και Τανγκολούντα. Βρίσκεται κοντά σε διεθνή αεροδρόμιο και περιβάλλεται από φυσικά ζούγκλες και παραλιακές ρυθμίσεις.
