Η περίοδος 1996–2000 δεν ήταν απλώς «καλοί καιροί»—ηταν δομική נקודה στροφής. Εδώ τι οδήγησε την τελευταία μεγάλη προ-δοτ-κομ επέκταση, και πού εμφανίστηκαν οι ρήγματα.
Το πραγματικό ΑΕΠ μέσο όρο ~4% ετησίως (1996–2000). Οχι σάκχαρη ανύψωση—η παραγωγικότητα ανήλθε 2.5%+ ετησίως (εναντίον 1.4% το 1973–95). Οι επενδύσεις επιχειρήσεων σε υλικό/λογισμικό ΠΠ διπλασιάστηκαν ως ποσοστό ΑΕΠ. Το αφηγηματικό «Νέας Οικονομίας» είχε δεδομένα πίσω του.
Η ανεργία πέφτει από 5.4% (Ιαν 1996) σε 3.9% (Οκτ 2000)—χαμηλότερο από το 1969. Η αύξηση μισθών επιταχύνεται (πραγματική ωριαία αμοιβή +2.3%/έτος 1996–2000). Η συμμετοχή στην εργατική δύναμη φτάνει κορυφή 67.3% (Ιαν 2000). Οι εργοδότες παράπονανταν για «έλλειψη δεξιοτήτων»—φράση που δεν ακούνταν από τα 1960.
Η IPO της Netscape (1995) ανάψα τη φωτιά. Μέχρι το 2000, το NASDAQ φτάνει 5.048 (αύξηση 400% σε 5 χρόνια). Πραγματικά κέρδη: email, ηλεκτρονικό εμπόριο, συστήματα ERP, φωτεινά νήματα, ημιαγώγους κλίμακα. Φαντασματικά κέρδη: Pets.com, Webvan, 1.000+ IPO χωρίς κέρδη. Η διάκριση θολώταν μέχρι να μην θολώνε πια.
Το CPI μέσο όρο 2.1% (1996–2000) παρά τη στενή αγορά εργασίας. Το Fed του Γκρίνσπαν πήρε το κρέ딧, αλλά η παγκοσμιοποίηση (Κίνα/εισέλαση στο WTO 2001), η τεχνολογική διαφάνεια τιμών και οι κομμένες προσδοκίες έκαναν τη βαριά δουλειά. Η καμπύλη Φιλιπς «σπάει»—ή απλώς υφύπνιζε.
Η παραγωγικότητα μη-αγροτικών επιχειρήσεων πήδηξε σε 2.8% (1996–2000) από 1.4% νωρίτερα. Η αλυσίδα εφοδιασμού του Walmart, το build-to-order της Dell, η χρηματοπιστωτική τιτλοποίηση—η ΠΠ διέφυγε πέραν τεχνολογικών τομέων. Αυτή ήταν η πραγματική δημιουργός πλούτου.
NAFTA (1994), WTO (1995), ανάκαμψη Ασιατικών Τίγρων μετά την κρίση 1997. Οι αμερικανικές εξαγωγές/ΑΕΠ ανήλθαν από 10% σε 12%. Τα κεφαλαιακά ρεύματα σκόρπισαν. Η «μεγάλη μείωση» στην παγκόσμια αστάθεια (μέχρι 1997) έκανε τις διασυνόριακες επενδύσεις να νιώθουν ασφαλείς.
Gramm-Leach-Bliley (1999) κατάργησε το Glass-Steagall. Commodity Futures Modernization Act (2000) παρέθεσε παράγωγα. Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις χαλάρωσαν (Basel I → συζητήσεις Basel II). Τα υπολογιστικά φύλλα του Wall Street φούσκασαν—συντελεστές槓桿 30:1 στα μεγάλα dealer μέχρι το 2007.
Το NASDAQ φτάνει κορυφή 10 Μαρτίου 2000. Μέχρι Οκτ 2002: -78%. Ρέσες (Μαρ–Νοε 2001) ήταν ήπια, αλλά η ανεργητική ανάκαμψη duró μέχρι το 2003. Το φουσκώμα έκρυβε δομικές μετατοπίες: η βιομηχανία ελαφρυνόταν (-3 εκ. θέσεις 2000–2003), η ανισότητα ξαναξεκινούσε, ο οικιακός χρέος/ΑΕΠ ανήλθε από 70% στο 98% το 2007.
