Η γεωγραφία της Μεξικού εκτείνεται σε τροπικά δάση βροχής, ξερές έρημους, υψηλούς ηφαίστειους, βαθιές φάραγγες και δύο ωκεανιακές ακτογραμμές. Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της ορίζουν την οικολογία, την οικονομία και τον πολιτισμό της χώρας.
Ρίο Γκρανντε/Ρίο Μπράβο: 3.050 χλμ· σύνορο ΗΠΑ (Τσιουαχουα έως Κόλπος). Λέρμα: Πιο μακρύ εντός Μεξικού (1.280 χλμ)· τρέφει Λίμνη Τσαπαλά. Μπαλσάς: 770 χλμ· απορροή Ειρηνικού· υδροηλεκτρικό (Φράγμα Ινφιερνιγιο). Ουσουμασίντα: Σύνορο Γουατεμάλας· περιοχή Μάγια· μεγαλύτερη ροή. Κολοράντο (Μεξικό): Προσπάθειες αποκατάστασης δέλτα.
Λίμνη Τσαπαλά: Μεγαλύτερη φυσική λίμνη (1.100 χλμ²)· Χαλίσκο· πηγή νερού για Γουαδαλαχάρα. Λίμνη Πάτσκουαρο: Μισοακάν· νησιά, πολιτισμός Πουρεπέτσα, παράδοση Ημέρα Νεκρών. Λίμνη Κουιτζέο: Μισοακάν· ρηχή, βιοτόπος πουλιών, εποχιακή.
Κόλπος Μεξικού: Ανατολή· ζεστός, ρηχός, πετρέλαιο/φυσικό αέριο, αλιεία, τυφώνες. Καρυβδική Θάλασσα: Νότιανατολή· Κιντανά Ροο· απολίθοι, τουρισμός (Κάνκουν, Κοζουμέλ). Ειρηνικός Ωκεανός: Δύση· βαθύς, παραγωγικός, ανωμάλωση, χερσόνησος Μπαζα Καλιφόρνια.
Σιέρα Μαντρέ Οκσιδεντάλ: ΒΔ–ΝΑ· πλευρά Ειρηνικού· φάραγγες χαλκού, δάση πεύκη-δρυός. Σιέρα Μαντρέ Οριεντάλ: ΒΑ· πλευρά Κόλπου· νεφελώδη δάση, σπηλιά. Τρανσ-Μεξικανική Ηφαιστειακή Ζώνη: Α–Δ μέσω κέντρου· Ποποκατέπετλ (5.426μ), Ισττακσιγουάτλ (5.230μ), Τσιταλτέπετλ/Πίκο ντε Οριζάμπα (5.636μ – ψηλότερο).
Σενότες: Χερσόνησος Γιουκατάν· κατακλείστες ασβεστόλιθοι· ιερές για Μάγια· πρόσβαση υδατοφόρων, τουρισμός. Φάραγγας Χαλκού (Barranca del Cobre): Τσιουαχουα· 6 φάραγγες· βαθύτερες από Grand Canyon σε σημεία· τρένο Τσέπε. Χερσόνησος Μπαζα Καλιφόρνια: 1.200 χλμ· έρημα, θαλασσική βιοποικιλότητα, ενδημικά είδη.
Η γεωγραφία της Μεξικού είναι ηταν kontinent's αξία ποικιλίας σε μία χώρα – διαμορφώνοντας 126 εκατομμύρια ζωές.
