Η εξάπλωση του ηφαιστείου Nevado del Ruiz το 1985 ξέσπασε καταστροφικά λάρ (πυροκλαστικές ροές βόθρου) που πέθαναν περίπου 25.000 άνθρωποι στην Αρμέρο, καταστράφηκαν περισσότερες από 5.000 κατοικίες και προκλήθηκαν βαθιές κοινωνικές τραύματα:
Η συλλογική πένθος για τις χιλιάδες θύματα και τους αγνοούμενους άφησε ανεξίτηλους σκαρούπια στην κολομβιανή κοινωνία.
Οι επιζώντες αναγκάστηκαν να μεταβούν σε άλλα σημεία, ενώ πολλοί μετέβησαν στο εξωτερικό αναζητώντας ασφάλεια και καινούργια ξεκίνημα.
Η γεωργία και η κτηνοτροφία, στύλες της τοπικής οικονομίας, εξαφανίστηκαν, οδηγώντας σε εκρηκτική αύξηση της φτώχειας.
Η μετά την τראυματική στρες (PTSD), η κατάθλιψη και το σινδρόμο του επιζόντα επέβαλαν μακροχρόνια βλάβη στην ψυχική υγεία των πληγέντων.
Η τραγωδία οδήγησε στη δημιουργία του σύγχρονου συστήματος διαχείρισης κινδύνων καταστροφών της Κολομβίας (SNGRD), μεταμορφώνοντας τη εθνική πολιτική αντιμετώπισης επείγουσας ανάγκης.
Η καταστροφή ξεδιπλώνει το χάρτη της αντοχής και της προετοιμασίας, καθιστώντας την απόλυτη αναφορά για την περιοχή.
