Μέση 20ου αιώνα έως σήμερα: τεράστια αγροτική-προς-αστική και εσωτερική μετανάστευση. Πληθυσμός μητρός >21 εκατ.
Η πόλη επεκτείνεται πέρα από τα αρχικά όρια σε γειτονικές πολιθείς (Μεξικό, Ιдалγό), καταναλώνοντας γεωργική γη και φυσικά μέρη.
Μετανάστες από όλες τις μεξικανικές περιοχές και το εξωτερικό δημιούργησαν υδρόχονο — φανερό στο φαγητό, μουσική, τέχνη, γιορτές, γλώσσες.
Εργατική δύναμη μετανάστων κινεί βιομηχανία, κατασκευές, υπηρεσίες, εμπορία. Αλλά αυξάνει και τον ανταγωνισμό για εργασίες και στέγη.
Ζώνες φτώχειας, ανεπίσημες εγκαταστάσεις (κολόνιας ποπυларες), ανισότητα, εγκληματικότητα, τεντωμένες δημόσιες υπηρεσίες.
Ατμοσφαιρική ρύπανση (κοιλάδα που παγιδεύει), έλλειψη νερού, εκκένωση υδροφορέων, διαχείριση αποβλήτων, απώλεια πράσινων χώρων.
Η διαχείριση αυτής της ανάπτυξης βιώσιμα είναι το καθοριστικό πρόβλημα της Μεξικό Σίτι για τον 21ο αιώνα.
