Η Τέξας στα 1820s–1840s προσέφερε μια σπάνια σύγκλιση ευκαιριών που έλκυσε Αγγλοαμερικανούς, Τεξάνους, Γερμανούς, Τσέχους και άλλους—κάθε ένας αναζητώντας διαφορετικές υποσχέσεις.
Χορήγειες empresario (Αουστίν, ΝτεΓουίτ, Ντε Λεον): οι οικογένειες έλαβαν 4.605 εκτάρια (1 league + 1 labor) για ~$184—~4¢/έκταρο. Πιο αργότερα, headrights (Δημοκρατία/Πολιτεία): 320–1.280 εκτάρια ανά οικογένεια. Χαραυγή, φθηνή, εύφορη—χώρα βαμβακιά, καλαμποκιών, βοσκού.
Ξύλο (πευκοδάσος Ανατολικής Τέξας), νερό (ποτάμια, υδατοφόρα), μετάλλευμα (αλάτι, ασβέστης, αργότερα πετρέλαιο/αέριο). Αυταρκεία και εξαγωγική δυνατότητα.
Πλημμύρα βαμβακιάς (1840s–1860s) δεμένη στις αγορές Νέας Ορλέων/Λίβερπουλ. Βοσκοτοπία (longhorns → Chisholm Trail). Εμπόριο (Σαν Αντόνιο, Γκαλβέστον, Χιούστον). Βιομηχανία εμβρυονικά (μύλοι, χυτεία).
Θρησκευτικές: Ο μεξικανός νόμος απαιτούσε Καθολικισμό αλλά η εφαρμογή χαλαρή; Πρωτεστάντες άσκησαν ήσυχα. Πολιτικές: Τοπική αυτονομία (αγιουντάμιοντος), μετά Δημοκρατία (1836), μετά πολιτεία ΗΠΑ (1845)—αυτοδιοίκηση σε κάθε στάδιο.
Επιδράσεις Κομάνσε/Απάτσε, ασθένειες, ξηρασία, ανομία, μεξικανικός στρατός (προ-1836), Εμφύλιος Πόλεμος (1860s). «Περιπέτεια» σήμαινε ρίσκο θανάτου.
Η Τέξας δεν έδωσε εγγυήσεις—έδωσε προαιρετικότητα σε κλίμακα. Αυτό απέκτησαν οι αποικοι.
