Η δημόσια γλυπτική της Ισπανίας κυμαίνεται από μπαρόκ βρύσεις έως μοντερνιστικά αριστοτεχνήματα. Εδώ είναι τα πιο εμβληματικά:
Πλατεία Σιμπέλης. 1782. Βεντούρα Ροδρίγκεζ (σχέδιο), Φρανθίσκο Γκουτιέρες & Ρομπέρτο Μισέλ (γλυπτική). Κυβέλη, φρυγική θεά γης, σε άρμα λεόντων. Σημείο αναμνήσεων νίκης Ρεάλ Μαδρίτης.
Πύλη του Ήλιου. 1967. Αντόνιο Ναβάρο Σανταφέ. 4μ χαλκός. Σήμα Μαδρίτης από 1212. Σημείο συνάντησης, διαδηλώσεις, σκηνή Πρωτοχρονιάς TV.
Πλατεία Ισπανίας. 1915–1960. Λορένθο Κουγιάτ Βαλέρα. Θερβάντεθ καθισμένος πάνω από Ντον Κιχώτε & Σάνθο Πάνθα (χαλκός); Δουλσινέια & Αλδονθά Λορένθο (πέτρα). Εθνικό λογοτεχνικό ιερό.
Πόρτα ντε λα Παυ / Λα Ραμπλα. 1888. Γκαϊετά Μπουϊγκας (αρχιτέκτονας), Ραφαήλ Ατσέ (αγάλμα). 60μ στήλη· 7,2μ χαλκός Κόλων που δείχνει τη θάλασσα. Ασανσέρ για θέα.
Πασεϊχ ντε Γκράθια 43. 1904–1906. Αντόνιο Γκαουδί. Μια αυτόνομη γλυπτική αλλά ολόκληρη αρχιτεκτονική γλυπτική: οστώδεις μπαλκόνια, παράθυρα μάσκας, δράκος-πλάτη στέγης. UNESCO Παγκόσμια Κληρονομιά.
Καρρέρ ντε Μαγιορκα 401. 1882–παρόν. Γκαουδί + επόμενοι γλύπτες (Σουμπιράχς, Μποφίλ, κ.λπ.). Τρεις πρόσωπα (Γέννηση, Πάθος, Δόξα) με εκατοντάδες βίβλια προσωπικότητες. Το πιο φιλοδοξικό σε εξέλιξη γλυπτικό έργο κόσμου.
Η γλυπτική κληρονομιά της Ισπανίας εκτείνεται 3.000 χρόνια—από ιβηρικές ντάμες στο αφηρημένο χάλυβα του Τσιγίδα.