Δασικές Περιοχές της Ικουαδόρ, Περού και Βολιβίας

Η Λέκανη του Αμαζονίου και οι κλίνεις των Άνδεων δημιουργούν ένα μωσαϊκό τύπων δασών σε αυτές τις τρεις χώρες:

Ικουαδόρ

• Τροπική Υγρότητα Αμαζονίας — Ανατολικά χαμηλά (Oriente); υψηλότερη βιοποικιλότητα; Εθνικό Πάρκο Yasuni.
• Τροπική Υγρότητα Chocó — Βορειοδυτική παραλία; εξαιρετικά βροχερή (>8.000 χλμ/έτος); υψηλή ενδημικότητα.
• Ανδικό Νεφελώδες Δάσος — 1.500–3.500 μ; πλούσιο σε επιφύτα; βιότοπος αρκούδας φακού, ταπιρ βουνού.

Περού

• Τροπική Υγρότητα Αμαζονίας — 60% της χώρας (Loreto, Ucayali, Madre de Dios); Πάρκα Manu, Tambopata.
• Ξηρό Δάσος — Βόρεια ακτή (Tumbes, Piura); φθινοπτωτικό; αλγάρρομπο, τσεϊμπο· εξαιρετικά απειλούμενο.
• Ανδικό Νεφελώδες Δάσος — Ανατολικές κλίνεις· μετάβαση σε πρασινάδα puna πάνω από το δασικό όριο.

Βολιβία

• Τροπική Υγρότητα Αμαζονίας — Βόρεια (Pando, Beni, Β. Λα Παζ); Εθνικό Πάρκο Madidi (παγκόσμιος καύσωνας βιοποικιλότητας).
• Ξηρό Δάσος Chiquitano — Ανατολικά (Santa Cruz); μετάβαση στο Gran Chaco· μοναδική φθινοπτωτική χλωρίδα.
• Ανδικό Νεφελώδες Δάσος (Yungas) — Αποτομές ανατολικές κλίνεις· καλλιέργεια κόκα, καφέ, κίτρινα· υψηλή ενδημικότητα.

Οι τρεις χώρες μοιράζονται απειλές: γεωργική επέκταση (σογιά, γαϊδάρια), καταβολή, ορυχεία, πετρέλαιο/αέριο, δρόμοι, και κλιματικά ξηρασία/φωτιές. Τα ινδιγένη εδάφη συχνά συμπίπτουν με τα καλύτερα διατηρημένα δάση.