Η γαλλική εισβολή στη Μεξικό (1861–1867), που κορυφώθηκε στην διάσημη Μάχη της Πουέμπλας (5 Μαΐου 1862), κινήθηκε από μείγμα οικονομικών παράπονα, αυτοκρατορικές φιλοδοξίες και γεωπολιτική ευκαιριανότητα.
Μετά την ανεξαρτησία (1821), η Μεξικό δανείστηκε βαριά από την Ευρώπη. Ο πρόεδρος Μπενίτο Χουάρεζ (φιλελεύθερη κυβέρνηση 1858–1872) αναβάλλει τις πληρωμές το 1861 λόγω χρεοκοπίας από τον Πολέμο της Μεταρρύθμισης. Γαλλία, Βρετανία και Ισπανία σχημάτισαν την Τριμερή Συμμαχία και απέστειλαν στόλους στη Βερακρούς για να ζητήσουν αποπληρωμή.
Η Βρετανία και η Ισπανία διαπραγματεύτηκαν και αναχώρησαν (Απρίλιος 1862). Ο Ναπολέοντας Γ' έμεινε. Ενέπνευε:
Οι Μεξικανοί συντηρητικοί (ηττημένοι στον Πόλεμο Μεταρρύθμισης) παρεκάλεσαν τη γαλλική παρέμβαση. Ζήτησαν την αναίρεση του φιλελεύθερου συνταγματος του Χουάρεζ (χωρισμός εκκλησίας/κράτους, αγροτική μεταρρύθμιση). Ο Ναπολέοντας Γ' υποσχέθηκε να επαναφέρει τα προνόμια τους.
Ο Ναπολέοντας Γ' ανακλήθηκε τον Αρχιδούκα Μαξιμιλιάνο του Χάμπουργκ (αδερφό του Αυστριακού Αυτοκράτορα Φρανς Γιόζεφ) να γίνει Αυτοκράτορας της Μεξικού. Ο Μαξιμιλιάνος αποδέχτηκε (1863), έφτασε 1864 με γαλλική υποστήριξη.
Την 5 Μαΐου 1862, ο Γενικός Ιγνάσιο Θαραγκόσα (γεννημένος στο Τέξας) ηγήθηκε ενός κακώς εξοπλισμένου, υποαριθμημένου μεξικανικού στρατού (~4.000) σε εκπληκτική νίκη έναντι του Γενικού Λορεντζ (~6.000) στη Πουέμπλα. Κατέστησε την γαλλική πρόοδο στην Πόλη του Μεξικού για ένα χρόνο—αλλά δεν σταμάτησε την εισβολή.
Η Μάχη της Πουέμπλας ήταν νίκη ηθικής, όχι λήξη πολέμου. Η Γαλλία εισβάλλε για αυτοκρατορία, όχι μόνο χρέος—και οι Μεξικανοί πλήρωσαν με αίμα για να ανακτήσουν την κυριαρχία τους.