Η υπόθεση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «επέβησαν πολιτικά για να πετύχουν μια συμφωνία για κανάλι με την Κολομβία» είναι ιστορικά ανάποδα. Οι ΗΠΑ απέτυχαν να εξασφαλίσουν μια κολομβιανή συμφωνία, και μετά διευκόλισαν την αποχώρηση της Παναμάς για να αποκτήσουν δικαιώματα κανάλι από τη νέα δημοκρατία.
Η Σύμφωνια Χέι–Χεράν (Ιαν 1903) ανάμεσα στον αμερικανικό Γραμματέα Επιτελείων Τζον Χέι και τον Κολομβιανό Χαρτζ Τόμας Χεράν χάριζε στις ΗΠΑ 100-ετή μίσθωση 10-χλμ ζώνης κανάλι για $10εκατ. + $250χλια/έτος. Η αμερικανική Γερουσία την εγκρίνει. Η Γερουσία της Κολομβίας την απορρίπτει einstimmig (Αυγ 1903) — ζητώντας περισσότερα χρήματα ($25εκατ.), προστασίες κυριαρχίας και αντιρρητικά στις αιώνιες κλάδους.
Αντί να διαπραγματευτεί περαιτέρω με την Κολομβία, η διοίκηση Ρούσβελτ υποστήριξε τους παναμαϊκούς διαχωριστές που αναζούσαν ανεξαρτησία από το Μπογκότα χρόνια.
Οι ΗΠΑ έβαλαν πολιτική επέμβαση — ενωmaßen Παναμά, κατά Κολομβίας. Αυτό το επεισόδιο «κανονιακότητας» / «δολαριακότητας» θεμελίωσε έναν αιώνα ΗΠΑ–Παναμάς σχέσεων ορισμένων από τη Ζώνη Κανάλι (επιστράφηκε 1999 ανά συνθήκες Τορρίχος–Κάρτερ) και επιμένοντα κολομβιανό στέλεχος (μερικώς αντιμετωπισμένο από τη 1921 Συμφωνία Τόμσον–Ουρρούτια: $25εκατ. αποζημίωση).
Θεόδωρος Ρούσβελτ (Πρόεδρος), Τζον Χέι (Γραμματέας Επιτελείων), Φιλιπ Μπουνάου-Βαριλλια (πρεσβευτής Παναμάς, βετεράνος γαλλικής εταιρείας κανάλι), Χοσέ Μανουέλ Μαρροκίν (Πρόεδρος Κολομβίας), Μανουέλ Αμαδόρ Γκερέρο (Πρώτος Πρόεδρος Παναμάς).
