Ευδοκιμώντας στην κεντρική Μεξικό από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, η Αζτέκ πολιτισμός χτίσει μια από τις πιο εξελιγμένες αυτοκρατορίες της προ-κολουμβιανής Αμερικής. Η κυριαρχία της εκτείνονταν από τον Ειρηνικό Ωκεανό στον Κόλπο του Μεξικού, υποστηριζόμενη από εκπληκτικές επιτυχίες στη γεωργία, μηχανική, αρχιτεκτονική, και τέχνες. Οι Αζτέκ αναπτύξαν σύνθετο σύστημα γραφής, περίπλοκο ημερολόγιο, και πλούσια μυθολογία που διέπηναν κάθε πτυχή της ιεραρχικής τους κοινωνίας.
Η Αζτέκ κοινωνία ήταν αυστηρά ταξινομημένη. στην κορυφή βρισκόταν ο αυτοκράτορας—θεωρούμενος θείο άρχοντας—υποστηριζόμενος από συμβούλιο αρχόντων και ιερέων. Κατωτέρω, η κοινωνία οργανωνόταν σε τάξεις βάσει επαγγέλματος και status. Η θρησκεία διέπει την καθημερινότητα· οι Αζτέκ λατρεύανταν τεράστιο πανθéon θεοτήτων και διετέλουν περιπλοκές τελετουργίες, συμπεριλαμβανομένης ανθρώπινης θυσίας, η οποία πιστεύονταν απαραίτητη για κοσμική τάξη και γεωργική γονιμότητα.
Παρά την πολεμική τους φήμη, οι Αζτέκ ήταν βαθιά καλλιτεχνικοί. Παράγαγαν εξαίσια γλυπτά, ζωγραφιές, κεραμικά, και πτεροειδή έργα. Μουσική, χορός, και προφορική παράδοση ευδοκίμησαν, διατηρώντας ιστορία και πολιτισμό μέσω γενεών.
Το κορύφωμα της αυτοκρατορίας ήταν η πρωτεύουσα της, Τενοχτίτλαν. Χτισμένη σε νήσο στη Λίμνη Τετσοκό, αυτή η συνειδητά σχεδιασμένη πόλη χαρακτηριζόταν από γωνιακό σύστημα δρόμων, μεγαλοπρεπείς διέλευσεις που συνδέονταν με την ηπειρωτική, και υδραγωγεία που παρείχαν γλυκό νερό. Στο κέντρο της έβγαινε ο Μεγάλος Ναός (Templo Mayor)—ένας τεράστιος 100-πόδι πύραμνας αφιερωμένος στον Χουιτσιλοπόχτλι (θεός πολέμου/ηλίου) και Τλάλοκ (θεός βροχής).
Ο πληθυσμός της Τενοχτίτλαν ξεπερνούσε τα 200.000, καθιστώντας την μια από τις μεγαλύτερες πόλεις του κόσμου εκείνη την εποχή—μεgalότερη από τη σύγχρονη Λονδίνο ή Παρισι. Καλύπτουσα περισσότερο από 8 τετραγωνικά μίλια και διαιρεμένη σε τέσσερεις περιφέρειες, βουρσαλλούσε ως εμπορικό, θρησκευτικό, και πολιτισμικό κέντρο. Ισπανικοί κατακτητές που την είδαν το 1519 περιέγραψαν αγορές γεμάτες αγαθά από όλη την αυτοκρατορία, βотаниκούς κήπους, ζοολογικούς κήπους, και παλάτια που ανταγωνίζονταν ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Το καινοτόμο σύστημα χινάμπα της πόλης—τεχνητά νησιά για εντατική γεωργία—υποστήριξε τον τεράστιο πληθυσμό της. Όταν ισπανικές δυνάμεις υπό τον Κορτέσ ο 둘러κύκλωσαν και τελικά καταστρέψαν την Τενοχτίτλαν το 1521, εξέτριψαν μια μητρόπολη που αντιπροσώπευσε την κορυφή της μεσοαμερικανικής αστικής σχεδίασης και μηχανικής.
