Οι Κολομβιανοί σχήματίζονται από μια σύγχυση Εγχωρίων, Αφρικανικών και Ευρωπαϊκών κληρονομιών, δημιουργώντας έναν πολιτισμό που γιορτάζεται παγκοσμίως για τη ζέστη και τη ζωντάνιά του.
Οι χαιρετισμοί είναι εκφραστικοί – αγκαλιές, φιλιά στα μάγουλα, και ένα γνήσιο «¡Hola!». Η κοινωνική σύνδεση είναι επάνω σε όλα.
Οι εκτεταμένες οικογένειες ζουν κοντά, συγκεντρώνονται συχνά, και παρέχουν αδιασβεστήριξη δίκτυο υποστήριξης. Οι αποφάσεις είναι συχνά συλλογικές.
Σάλσα, κουμπία, βαλλενάτο, τσαμπέτα – ο ρυθμός είναι γλώσσα. Ο χορός είναι εθνικό χόμπυ και πηγή τεράστιας υπερηφάνειας.
Από ένα πρωινό τίντο (μαύρο καφέ) έως ένα απογευματινό καφε κον λετσε, το καφέ ρυθμίζει την ημέρα και τροφοδοτεί τη συζήτηση.
Ο Καρναβάλι της Μπαρανκίγια, εγγεγραμμένος στην UNESCO, είναι η κορυφή – μια καταπληκτική έκρηξη στολών, μουσικής και χορού.
Νοβελίστς Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκεζ κορυφώνει ένα βαθύ πλάι συγγραφέων και καλλιτεχνών που συνθέτουν προ-κολομβιανικές, κολονιακές και σύγχρονες φωνές.
Το ποδόσφαιρο ενώνει την χώρα. Το ποδηλασία, το μπέισμπολ, και το εγχώριο παιχνίδι τέχο επίσης διεκδικούν φιερή πιστότητα.
Δεκαετίες σύγκρουσης δεν έσπασαν το κολομβιανό πνεύμα· σκληρύνανε μια συλλογική προσήλωση να χτίσουν ειρήνη και ευημερία.
