Δρόμος της Ουρουγουάης στην Ανεξαρτησία από την Ισπανία

Η ανεξαρτησία της Ουρουγουάης ήταν πολυδεκαετίας διαδικασία (1810s–1828) που περιλάμβανε περιφερειακούς πολέμους και διπλωματία:

1. 1776–1810: Μέρος Βικαρείας του Ρίο ντε λά Πλάτα (Βουένος Άιρες).
2. 1806–07: Βρετανικές εισβολές απελήθηκαν· τοπικές μίλιτσίες (ηγούμενες από Χοσέ Χερβάσιο Αρτίγκας) κέρδισαν αυτοπεποίθηση.
3. 1810: Επανάσταση Μαΐου στη Βουένος Άιρες· Μοντεβιδέο μένει πιστούχος· σχισμός προκύπτει.
4. 1811: Αρτίγκας ηγείται Οριεντάλ (ουρουγουαϊκή) επανάσταση· διαμορφώνει αυτονομή κυβέρνηση.
5. 1811–1820: Αρτίγκας πολεμά Ισπανούς, Πορτογάλους και κεντρικούς της Βουένος Άιρες· γίνεται «Προστάτης των Ελεύθερων Λαών».
6. 1815: Συνέδριο των Ελεύθερων Λαών δηλώνει ανεξαρτησία από την Ισπανία.
7. 1821: Βραζιλία (πρώην Πορτογαλία) anexάττει την Ουρουγουάη ως Επαρχία Σισπλατίνα.
8. 1825: Τρεάντα και Τρία Οριεντάλες (Χουάν Αντόνιο Λαβάγεια) εισβάλουν από την Αργεντινή, αναδεικνύοντας τον Πόλεμο της Σισπλατίνας.
9. 1828: Συνθήκη της Μοντεβιδέου (μεσολάβησης ΗΕ) αναγνωρίζει την Ουρουγουάη ως ανεξάρτητο κράτος-διάμεσο ανάμεσα στην Αργεντινή και τη Βραζιλία.

Πλήρης κυριαρχία το 1828· πρώτο σύνταγμα 1830.