Το πλαγκτόν είναι η βάση της ωκεανικής τροφικής αλυσίδας. Υπάρχουν δύο κύριες τροφικές ομάδες πλαγκτόν που υπάρχουν στον Κόλπο του Μεξικού: το φυτοπλαγκτόν και το ζωοπλαγκτόν. Το φυτοπλαγκτόν είναι μικροσκοπικά φυτά που ζουν κοντά στην επιφάνεια του νερού και παράγουν υδατάνθρακες μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης. Το ζωοπλαγκτόν είναι μικροσκοπικά ζώα που πλωτουν ελεύθερα και καταναλώνουν κυρίως μικρότερες espècies φυτοπλαγκτόν. Και τα δύο, φυτοπλαγκτόν και ζωοπλαγκτόν, παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ωκεανικής ζωής· παρέχουν σταθερή πηγή τροφής σε μεγαλύτερους υδατικούς οργανισμούς.
Οι αγκιοβιές μορφής βρίσκονται στη δυτική Ατλαντική και τον βόρειο Κόλπο του Μεξικού. Αυτά τα ψάρια έχουν μέσο μήκος λιγότερο από 10 εκατοστά και τρέφονται κυρίως με έντομα και ζωοπλαγκτόν. Οι αγκιοβιές σχηματίζουν πυκνές κομψές ζευγολαβίες και ζουν κυρίως σε ρηχή παράκτια νερά, όπου οι πληθυσμοί ζωοπλαγκτόν είναι πλούσιοι. Οι αγκιοβιές είναι σημαντική πηγή τροφής για μεγαλύτερα αρπακτικά ψάρια, συμπεριλαμβανομένων της κίτρινης ουράς, της αλιγάτας Καλιφόρνιας και του σολομού coho.
Τα μαλάκια είναι ακροσκελετόφορα α verteβρίτα που τρώνε πλαγκτόν στον Κόλπο του Μεξικού. Οι μαλάκια και οι μαλακόστρακα είναι από τα πιο συνηθισμένα μαλάκια. Μύδια, οστρέα, μύδια και πέτσινες πιάνουν και τρώνε πλωτόν φυτοπλαγκτόν και ζωοπλαγκτόν σε ρηχή νερά.
Το κρίλ είναι γαμαρόειδή μαλακόστρακα που βρίσκονται στον Κόλπο του Μεξικού. Έχουν μέσο μήκος περίπου 5 εκατοστά και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της τροφικής αλυσίδας της περιοχής. Το κρίλ τρώει μικροσκοπικό φυτοπλαγκτόν και τρώνεται από μεγαλύτερα ψάρια και πουλιά. Οι φαληνοφώλεις φάλαινες τρέφονται επίσης με μεγάλα ποσά κρίλ. Χωρίς κρίλ, ένα μεγάλο ποσοστό της ωκεανικής ζωής θα πάυε να υπάρχει. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το συνδυασμένο βάρος του ανταρκτικού κρίλ (το μεγαλύτερο είδος κρίλ) είναι μεγαλύτερο από το συνδυασμένο βάρος όλων των ανθρώπων. Η παρουσία του κρίλ είναι απόλυτα حيوية για τη βιωσιμότητα της θαλάσσιας ζωής στον Κόλπο του Μεξικού.
Τα ψάρια-φάλαινες θεωρούνται τα μεγαλύτερα ψάρια της θάλασσας. Μπορούν να φτάσουν μήκη 12 μέτρων ή περισσότερα. Τα ψάρια-φάλαινες τρώνε κυρίως πλαγκτόν μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται φίλτρωση. Σφίγγουν νερό όταν έχουν ανοιχτό το στόμα και το φιλτράρουν μέσω βραγχιών όταν το κλείνουν. Το πλαγκτόν και τα μικρά ψάρια παγιδεύονται και τελικά τρώγονται. Επειδή τα ψάρια-φάλαινες προτιμούν ζεστά νερά, τείνουν να μένουν σε τροπικές περιοχές όπως ο Κόλπος του Μεξικού.
