Οι μύρμηγες υπάρχουν παντού και έτσι οι хищνοί τους. Ζουν σε μεγάλα στοιβάδες, κινούνται αργά, εύκολο θήραμα. Πουλιά, θηλαστικά, ερπετά, ακόμα και άνθρωποι τρουν μύρμηγες.
Μακρύ ρινάρι και γλώσσα, ιδανικά για μουρμουρησβολούς. Χρησιμοποιούν νύχια για άνοιγμα, τρουν γρήγορα για να αποφύγουν τσιμπήματα. Δεν καταστρέφουν το μουρμουρησβολό, επιστρέφουν αργότερα. Τρουν χιλιάδες μύρμηγες/ημέρα. Τροπικά δάση/λιβάδια Κεντρικής/Νότιας Αμερικής.
Διάφορα είδη, για κάποια οι μύρμηγες είναι 60-90% της διατροφής. Σαρκάζονται ως «κερατοβάτραχοι». Κέρατα στο κεφάλι. Θερμές/ξηρές περιοχές ΗΠΑ/Μεξικό. Κατοικίδια χρειάζονται μεγάλες ποσότητες μύρμηγων.
Πολλά πουλιά ερπετοφάγα τρουν μύρμηγες (στρουθοί, τρυποκάρυδες, ψάρια), αλλά κανένα βορειοαμερικανό δεν τρώει περισσότερα από το φλίκερ (είδος πιτσιρικάς). Προτιμούν το έδαφος. Δύο είδη: κίτρινο και ερυθρό πτερυγωτό. Χαρακτηριστικό κόκκινο κεφάλι.
Ορισμένα είδη (Ecitoninae) κυνηγούν και τρώνε άλλες μύρμηγες, μεταφέροντας την نسلιά. Οι μύρμηγες φωτιάς επιτίθενται για την نسلιά. Ορισμένα είδη έχουν εξελιχθεί μηχανισμούς φυγής.
