Η ανάκληση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Παλαιστίνη το 1948 αφήνει τις Ηνωμένες Έθνη να προτείνουν ανεπιτυχώς ένα διαμερισμό δύο κρατών στη χώρα. Η επακόλουθη δημιουργία του ανεξάρτητου εβραϊκού κράτους Ισραήλ στην περιοχή οδήγησε σε πικρό πόλεμο mezi Αράβες και Ισραηλινούς.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανία περιορίζει τη εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη σε 15.000 άτομα το χρόνο. Ωστόσο, ο ναζιστικός Ολοκαύτωμα στην κατεχόμενη Ευρώπη οδήγησε σε ευρεία μυστική μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Το 1942, οι ηγέτες του Σιωνιστικού κινήματος δήλωσαν την επιθυμία τους για ένα Εβραϊκό Κοινώνημα στην Παλαιστίνη.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Μεγάλη Βρετανία έκανε προετοιμασίες να φύγει από την Παλαιστίνη μέχρι τον Αύγουστο 1948. Η απάντηση των ΗΕ ήταν να σχεδιάσει ένα χάρτη της Παλαιστίνης περιλαμβάνοντας δύο κράτη, ένα εβραϊκό και ένα αραβικό, με τα Ιεροσόλυμα να γίνονται διεθνής πόλη υπό την προστασία των ΗΕ.
Τον Νοέμβριο 1947, το σχέδιο των ΗΕ εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευσή τους, με 33 ψήφους υπέρ, 13 κατά και δέκα αποχρήσεις. Οι Παλαιστίνιοι Αράβιοι αντίστηκαν στο σχέδιο διαμερισμού, το οποίο νόμιζαν ότι ευνοούσε την εβραϊκή μειονότητα. Αραβικά στρατεύματα κίνησαν στην Παλαιστίνη τον Δεκέμβριο 1947 και η δήλωση ανεξαρτησίας του Ισραήλ την 14 Μαΐου 1948 εγείρει τον Αραβο-Ισραηλινό Πόλεμο.
