Η Ινδία, σπίτι αριθμητών πανέμορφων μνημείων, καυχιέται ένα στυλ και αρχιτεκτονική εύκολη αναγνώριση σε όλο τον κόσμο. Θησαυροί παρελθόντος στέκονται στη χώρα ως μνημεία αγάπης, μαχών, θρησκείας και κυβέρνησης. Πολύπλοκη διακόσμηση, επαναλαμβανόμενα μοτίβα και κρεμυδοειδείς θόλοι είναι χαρακτηριστικά κοινά στο ινδικό σχέδιο, ένας συνδυασμός παράδοσης και θρησκείας, κυρίως Ινδουισμός και Ισλάμ.
Βρίσκοντας στην Άγκρα, στη βόρεια πολιτεία Ουτάρ Πράντεσ, το Τατζ Μαχάλ είναι ίσως το πιο διάσημο από τα πανέμορφα μνημεία στην Ινδία. Συχνά ονομάζεται έβδομο θαύμα του κόσμου, το Τατζ Μαχάλ χτίστηκε ως μνημείο σε μια χαμένη αγάπη. Το 1629 ο Αυτοκράτορας Μόγολ Σα Τζαχάν χάσε τη σύζυγό του, που πέθανε στην ηλικία 39 ετών καταδίδοντας το 14ο παιδί τους. Είκοσι χιλιάδες εργάτες εργάστηκαν πάνω από 22 χρόνια για να χτίσουν το Τατζ Μαχάλ, και το ζευγάρι τώρα ξεκοιμάται στην ανάπαυση κάτω από το κύριο κτίριο.
Ο συγκρότημα Τατζ Μαχάλ περιλαμβάνει ένα μνημείο, έναν κήπο 42 εκτάρων και ένα υδραγωγείο. Φτιαγμένο από μάρμαρο, το δύο-ορόφο εικονικό κτίριο έχει έναν κρεμυδοειδή θόλο στην κορυφή, μια μεγάλη ροτόντα και φαίνεται να αλλάζει χρώματα καθώς ο ήλιος ανατέλλει και δύει. Χαρακτηρίζεται από ισλαμική καλλιγραφία και ανθοειδή αραβέσκα που έχουν πολύτιμα και ημιπολύτιμα λίθια.
Στο Παγιάβα, περίπου τέσσερις ώρες νότια της Άγκρας και του Τατζ Μαχάλ, και μια ώρα και μισή από το Γουαλιόρ, δύο πετραϊνά ναοί περιμένουν εκείνους που θαρρούν τα τρικυμικά δρόμους και την έλλειψη удобств για να κάνουν το ταξίδι. Το πρώτο από δύο συγκροτήματα, το Παγιάβα ήταν κάποτε η πρωτεύουσα των βασιλιάδων Naga. Ενώ φαίνεται ότι κάποια από το παρελθόν είναι ακόμα κρυμμένα στη γη αναμένοντας την εκσκαφή, τέσσερα κύρια κτίρια είναι διαθέσιμα για εξερεύνηση. Αυτά τα κτίρια δίνουν μια εικόνα στην ομορφιά της αρχιτεκτονικής της Ινδίας με θόλοι δώματος, διακοσμητικά παράθυρα και αψιδωτά προθύρια.
Τρία χιλιόμετρα από το Παγιάβα είναι ο Ναός Ντοουμέσουαρ Μαχατέο (Dhoomeshwar Mahadeo Temple). Έχει τις κλασικές χαρακτηριστικές ινδικού ναού: εσωτερική θάλαμος, μέση αίθουσα, μικρή αίθουσα και αγία αγίων. Όλα είναι τελειωμένα σε λευκό γύψο, και μάρμαρο καλύπτει το πάτωμα. Ο Ντοουμέσουαρ Μαχατέο ανακυκλώνει τον Ποταμό Σιντγκ από την κορυφή των οχθών. Ο ναός είναι παράδειγμα αρχιτεκτονικής Bundela, ένα στυλ με ινδικές και περσικές επιρροές.
Βρίσκοντας στη Τζαϊπούρ, η πολύπλοκη αρχιτεκτονική του Χαβά Μαχάλ είναι πολύ διαφορετική από άλλα μνημεία στην Ινδία. Γνωστό επίσης ως Παλάτι των Ανέμων, το Χαβά Μαχάλ έχει μια ευαίσθητη εμφάνιση. Το τεράστιο μπροστινά façade του μνημείου δίνει την εντύπωση ενός κτιρίου πολύ μεγαλύτερου από ό,τι πραγματικά είναι. Η αρχιτεκτονική του Χαβά Μαχάλ περιλαμβάνει ακτίνες, αψίδες, 953 διαφανείς παράθυρα, γλυπτά μπαλκόνια και πολυάριθμα παράθυρα.
Βρίσκοντας στην Άγκρα κοντά στο Τατζ Μαχάλ, το Κόκκινο Φρούριο Άγκρας στέκεται στην Ινδία από τα 1500. Κατασκευασμένο από κόκκινο ψαμμώδες πέτρα, η αρχική δομή χτίστηκε υπό την εξουσία του Αυτοκράτορα Ακμπάρ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του υπηρετούσε ως στρατιωτική εγκατάσταση, αλλά όταν ο Σα Τζαχάν έγινε Αυτοκράτορας γίνεται παλάτι.
Με την πάροδο του χρόνου προστέθηκαν στην αρχική φρούριο, και ο συγκρότημα τώρα στεγάζει ένα τζαμί από μαρμαρόμαργαρο μαργαριτένιο, το Παλάτι Τζεχανγκιρ, το οποίο ήταν το σπίτι του γιού του Ακμπάρ Τζενχαγιρ, και το Σες Μαχάλ, το οποίο ήταν ένα παλάτι με γυαλινά μωσαϊκά φήμιζε ότι ήταν δωμάτιο ντυσίματος χαρέμ.
Βρίσκοντας στην Κόλκατα, το Μνημείο Βικτόριας εγκαινιάστηκε το 1921 από την Βρετανική Αυτοκρατορία για να αναμνηστεί ο χρόνος της στην Ινδία. Στέκοντας ύψος 184 πόδια το μνημείο είναι φτιαγμένο από λευκό μάρμαρο και προέρχεται από τόσο ευρωπαϊκές όσο και Μόγολ στυλ.
Κατά αυτή την περίοδο η Κόλκατα (ως ήταν γνωστή τότε) ήταν η πρωτεύουσα της Βρετανικής Ινδίας και οι ιστορικοί έχουν πει ότι ίσως οι Βρετανοί προσπάθησαν να δημιουργήσουν τη δική τους έκδοση του Τατζ Μαχάλ με το Μνημείο Βικτόριας. Τώρα στεγάζει ένα μουσείο, οι επισκέπτες μπορούν να δουν πορτρέτα εκείνων σημαντικών στην βρετανική ιστορία, χάρτες, νομίσματα, γραμματόσημα και αντικείμενα. Το Μνημείο προσφέρει επίσης έναν κήπο 64 εκτάρων με μονοπάτια, αγάλματα και τοπιογραφία.
