Η Επίδραση της Απαγορευμένης Πόλης στους Κατοίκους της Πεκίνο: Αποκλεισμός και Θέμβος
Στενά Αποκλεισμένη για τους Κοινούς
Για σχεδόν 500 χρόνια (1420–1912), η Απαγορευμένη Πόλη ήταν απρόσιτη στο γενικό κοινό. Μόνο ο αυτοκράτορας, η αυτοκρατορική οικογένεια, αι χέρες, οι ευνούχοι και οι υψηλόβαθμοι χ velocípηδες μπορούσαν να μπει.
Πώς την Εμπειρίασαν οι Κατοίκοι
- Φυσικό Εμπόδιο: 10μ. τείχη, 52μ. γράφτα, τέσσερις πύλες με βαριά φρουρά
- Οπτική Παρουσία: Χρυσές στέγες ορατές πάνω από τείχη· σύμβολο απόλυτης εξουσίας
- Ακουστικές Προσβλέψεις: Τελετουργικά κώδωνα, ντύμπα, πετάρδες στις γιορτές
- Οικονομικός Ρόλος: Χιλιάδες υπηρέτες, τεχνίτες, προμηθευτές ζούσαν έξω από πύλες· οικονομία περιστρεφόταν γύρω από ανάγκες παλάτιου
- Μύθος & Φήμες: Ιστορίες πολυτέλειας, πλάκων, σκληρότητας κυκλοφορούσαν· τρέφαν την φαντασία
Ψυχολογική Επίδραση
Θέμβος, φόβος, νεύρα, προθυμία. Το όνομα «Απαγορευμένη» (Τζιτζιν Τσένγκ = Μωβ Απαγορευμένη Πόλη) ενίσχυσε την κοσμική αποκλειστικότητα—μόνο ο Υιός του Ουρανού μπορούσε να κατοικήσει κάτω από το Μωβ Αστέρι (Πολάρις).
Μετά το 1912
Μετά την αποχώρηση Τσινγκ, Μουσείο Παλατίου ιδρύθηκε (1925). Τώρα 19εκατ.+ επισκέπτες/έτος—Πεκινέζοι και κόσμος μπορούν τελικά να μπουν.