Τα αυτοαποδοτικώς οικοσυστήματα των δασών είναι πλούσια σε φytoρά και ζωρά. Οι κάτοικοι των δασών εξαρτώνται από τους πόρους του δάσους για την επιβίωσή τους. Αυτά τα περιβάλλοντα είναι εξαιρετικά εύθραυστα και ευάλωτα, και μπορούν να επηρεαστούν σοβαρά από ανθρωπογενή ζητήματα όπως η παγκόσμια εύφλεξη και η αποδάση. Οι αμφίβιες ραχίες είναι παρόμοια εύθραυστα οικοσυστήματα που ευδοκιμούν με βιοποικιλότητα και είναι ευάλωτα στις ανθρώπινες ενέργειες.
Ενώ οι αμφίβιες ραχίες καλύπτουν μόνο το 1% του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Γης, περισσότερο από το 25% της θαλάσσιας ζωής ζει μέσα σε αυτές. Παρόμοια, τα δάση καλύπτουν μόνο το 6% των χερσαίων μαζών της Γης, ενώ κάποιο 50% της φυτικής και ζωικής ζωής υπάρχει μέσα σε αυτά. Αν οι αμφίβιες ραχίες και τα δάση δεν προστατευτούν, θα συνεχίσουν να φθείρονται σε γρήγορο ρυθμό. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση πολλών ειδών φυτών και ζώων που δεν μπορούν να επιβιώσουν έξω από αυτά τα οικοσυστήματα και δεν θα μπορέσουν να προσαρμοστούν αρκετά γρήγορα για να επιβιώσουν.
Οι θερμότερες θερμοκρασίες νερού απειλούν τις αμφίβιες ραχίες. Οι αυξόμενες θερμοκρασίες προκαλούν τον θάνατο των φύκων που ζουν στους κοραλλιογενείς, δημιουργiquant λευκωμένα, νεκρά ραχίες όπως συνέβη το 1998 στην Μεγάλη Αμφίβια Ράχια της Αυστραλίας. Τα δάση χρειάζονται την υγρασία από τη βροχή για να ευδοκιμήσουν. Σύμφωνα με ερευνητές του Πανεπιστημίου του Utah, που διεξήγαγαν μελέτες στον Ισθμό του Παναμά, η έλλειψη βροχής θα προκαλέσει την εξαφάνιση κάποιων ειδών, ενώ άλλα θα αναπτύξουν ανοχή στην ξηρασία.
Οι κοραλλιογενείς είναι μικρά, ακίνητα ζώα από την οικογένεια των cnidaria που ζουν σε αποικίες. Άλλη θαλάσσια ζωή σε αυτό το είδος περιλαμβάνει ανεμώνες και μεδούσες. Οι κοραλλιογενείς τρέφουν χάπτοντας μικρά ψάρια και πλαγκτονικά ζώα με τα触须 τους. Τα σκληρά κάλκικα σκελή που εκκρίνουν οι κοραλλιογενείς είναι αυτά που σχηματίζουν τις αποικίες και αυξάνουν τις ραχίες με την πάροδο του χρόνου.
Δεδομένων των φαινομενικών ομοιοτήτων, θα ήταν εύκολο να πει κανείς ότι οι κοινότητες των αμφίβιων ραχιών είναι αναλογικές με τα τροπικά δάση. Ωστόσο, ειδικοί της Εθνικής Ωκεανικής και Ατμοσφαιρικής Διοίκησης, αν και συμφωνούν ότι και τα δύο περιβάλλοντα είναι ποικίλα και υποστηρίζουν πολύπλοκα βιότοπους, λένε ότι οι διαφορές μεταξύ τους ξεπερνούν τις ομοιότητες.
