Η Αμαζόνια δάσος είναι ένα εκτενές οικολογικό σύμπλεγμα θαυμάτων. Πιστεύεται ότι οι επιστήμονες ξέρουν περισσότερα για τον ωκεανικό πάτο από ό,τι για ορισμένα μέρη της δάσους. Λόγω των πυκνών, ελικοειδών δέντρων και της χλωρίδας, η έρευνα στην περιοχή είναι δύσκολη. Το πρόβλημα επιδεινώνεται από το εκπετασμένο μέγεθος του δάσους. Συνορεύει με οκτώ χώρες και εκτείνεται σε ολόκληρη την ηπείρο, καθιστώντας την Αμαζόνια το πιο τρομακτικό οικοσύστημα.
Η Αμαζόνια είναι το μεγαλύτερο τροπικό δάσος του πλανήτου. Το μέγεθός της είναι συγκρίσιμο με τη χερσαία Ηνωμένες Πολιτείες και καλύπτει περισσότερο από το μισό της συνολικής έκτασης της Βραζιλίας. Βρίσκεται στο ευρύ χορδός του ποταμού Αμαζονίας, εκτεινόμενος σε περισσότερους από 7 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα από τα Περιβουνιακά του Περού μέχρι τον Ατλαντικό Ωκεανό στις ακροθαλάσσες της Βραζιλίας.
Συχνά αναφέρεται ως τα «πνεύμονες του πλανήτη μας», η Αμαζόνια παράγει πάνω από το 20% του οξυγόνου της Γης. Κάθε είδος εντός του παίζει ολοκληρωτικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας του δάσους. Λόγω της πυκνής και ψηλής χλωρίδας, οι ερευνητές το έχουν χωρίσει σε τέσσερις διαφορετικούς στρώσεις — καθεμία με μοναδικό οικοσύστημα.
Το ανώτατο στρώμα ονομάζεται στρώμα εμφάνισης. Μπορεί να φτάνει ύψος 60 μέτρων από το έδαφος. Εκτίθεται στα ακραία φαινόμενα, όπως ισχυροί άνεμοι και βροχοπτώσεις. Ορισμένα είδη βρίσκουν εδώ όλα όσα χρειάζονται για να επιβιώσουν και σπάνια, αν ποτέ, το εγκαταλείπουν.
Το παχύτερο στρώμα ονομάζεται κορύφωση. Είναι εξαιρετικά πυκνό, φιλτράροντας περίπου το 80% του φωτός στους δύο κάτω στρώματα. Ένα σχεδόν εντελώς ξεχωριστό οικοσύστημα ευδοκιμεί εδώ, 30+ μέτρα από το έδαφος, με αμέτρητα είδη θηλαστικών, πουλιών, εντόμων και λουλουδιών.
Το επόμενο στρώμα είναι το υποépisode. Λαμβάνει πολύ λίγο φως και είναι εξαιρετικά σκotinό και υγρό, καθιστώντας το ιδανικό για μούχλες και πτεριδόφυτα. Υπάρχει τεράστιος αριθμός εντόμων. Τα δέντρα και τα λουλούδια εδώ, λόγω έλλειψης ανέμου και φωτός, εξαρτώνται από τα έντομα για την γονιμοποίηση.
Το έδαφος είναι εξαιρετικά υγρό και πωρωςμένο λόγω της αποσύνθεσης δέντρων και φυτών. Λαμβάνει σχεδόν καθόλου φως και ως αποτέλεσμα δεν παράγει σημαντική χλωρίδα. Η μόνη δραστηριότητα είναι η πληθώρα εντόμων που τρέφονται από τα αποσυνθέτοντα υλικά.
Τον τελευταίο αιώνα, σχεδόν το 20% της Αμαζόνιας έχει καταστραφεί. Πολλά οφείλονται σε ορυχεία, ξυλεία και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Άλλος βασικός παράγοντας είναι οι ντόπιοι που στεκώνουν الأرض για γεωργία αυταρκείας — συχνά με την τεχνική «κοπή και κάψιμο». Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την κοπή δέντρων και την κάψιμό τους. Είναι συνηθισμένη σε τροπικές περιοχές λόγω χαμηλών θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος. Αν και αυτά τα γεωργικά μεθόδους απειλούν το μέλλον της Αμαζόνιας, ο πιο επικίνδυνος παράγοντας είναι η αυξημένη βιομηχανικοποίηση από ορυχεία και ξυλεία. Χωρίς δραματικές προσπάθειες διατήρησης, ορισμένοι επιστήμονες προβλέπουν ότι η Αμαζόνια θα αποδασωθεί σε λιγότερο από 40 χρόνια.
