Το βραζιλιάνο δάσος βροχής έχει μεγάλη ποικιλία φυτών και ζώων που ζουν μέσα του. Σύμφωνα με το Amazon-Rainforest.org, οι ειδικοί λένε ότι υπάρχουν 700 espècies δέντρων σε κάθε 10.000 τετραγωνικά μέτρα δάσους βροχής. Μερικά από τα δέντρα μπορούν να φτάσουν 60 μέτρα ύψος και να σχηματίσουν ένα καλύμμα που αποκλείει το μεγαλύτερο μέρος του ηλίου από το έδαφος.
Το δέντρο με ρίζες υποστήριξης παίρνει το όνομά του από τις μεγάλες ελικοειδείς ρίζες που το υποστηρίζουν. Οι ρίζες είναι ρηχές και μεγαλώνουν προς τα έξω και όχι προς τα κάτω, οπότε το δέντρο με ρίζες υποστήριξης μπορεί να μεγαλώσει σε φτωχό σε θρεπτικά συστατικά έδαφος. Ο κορμός αυτού του δέντρου μπορεί να μεγαλώσει έως 4,5 μέτρα ύψος, αλλά οι ρίζες μπορούν να εξαπλώσουν για 30 μέτρα. Οι ρίζες υποστηρίζουν επίσης τα περιβάλλοντα δέντρα.
Το δέντρο κεποκ μπορεί να μεγαλώσει έως 60 μέτρα ύψος και 3,3 μέτρα διάμετρο. Τα δέντρα κεποκ παράγουν ένα γλυκό λουλούδι που προσελκύει βάτραχους, έντομα και νυχτερίδες. Οι νυχτερίδες εναέρουν το δέντρο κεποκ σε όλο το βραζιλιάνο δάσος βροχής και εναέρουν τα λουλούδια. Το δέντρο κεποκ είναι επίσης σπίτι για πολλά ανεμπόδιστα φυτά και βρομελιάδες, πολλαπλασιασμένα τροπικά φυτά που μεγαλώνουν στο δάσος βροχής.
Το δέντρο καπιρόνα μεγαλώνει σε ύψος 30 μέτρα και θεωρείται δέντρο καλύμματος. Κάθε χρόνο το δέντρο καπιρόνα ξεφουσκώνει και αναγεννά την φλοιό του. Η νέα φλοιός αλλάζει από πράσινο σε καφέ καθώς ωριμάζει καθ' όλο το χρόνο. Τα δέντρα καπιρόνα βρίσκονται συχνά κοντά στο νερό στο βραζιλιάνο δάσος βροχής και μπορούν να επιβιώσουν μέσω τακτικών πλημμυρών.
Το δέντρο βραζιλιανού καρυδιού μεγαλώνει έως 60 μέτρα ύψος. Παραγεί ένα μεγάλο καρύδι με παχύ, ξύλινο θήκη που τρέφεται κυρίως από το αγκουτί, ένα ροντόντο. Το αγκουτί також κρύβει τα καρύδια για μεταγενέστερη χρήση, και αυτά που ξεχαστούν βλαστάνε και μεγαλώνουν σε νέα δέντρα βραζιλιανού καρυδιού. Τα δέντρα βραζιλιανού καρυδιού δεν μεγαλώνουν σε αιχμαλωσία λόγω έλλειψης μέλισσας που εναέρας τα λουλούδιά τους.
Το δέντρο τσίκλε είναι επίσης γνωστό ως δέντρο τσιούινγκκαμ γιατί η ρίζα του χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως βάση για αυτή τη γλυκεριά. Η φλοιός κόβονταν με διαγώνιες, κατευθυνόμενες προς τα κάτω κινήσεις ώστε η ρίζα, ή το λάτεξ, να ρέει έξω. Αυτό συλλége και φτιαχτανε σε μπλοκ, και μετά σάκχαρο και αρώματα προστέθηκαν. Συνθετικό λάτεξ και ρίζα από άλλα δέντρα αντικατέστησαν το δέντρο τσίκλε στην κατασκευή τσιούινγκκαμ. Το δέντρο τσίκλε παράγει επίσης ένα γλυκό καρπό που λέγεται σαποτίλια.
