Το δάσος βροχής έχει τέσσερα στρώματα που παρέχουν πολύ διαφορετικούς βιοτόπους για τα ζώα και τα πουλιά που ζουν σε αυτά: το επιφανές στρώμα, το κορμοφόρο, το υπόστρωμα και το δάπεδο του δάσους. Τα επιφανή και κορμοφόρα στρώματα έχουν τη μεγαλύτερη ποικιλία ειδών, μερικά από τα οποία περνούν ολόκληρη τη ζωή τους στους κορυφούς των δέντρων, τρώγοντας φρούτα, φύλλα, έντομα και άλλους κατοίκους των δέντρων.
Το επιφανές στρώμα είναι όπου οι ψηλότεροι κορυφοί των δέντρων βγαίνουν έξω από τη θάλασσα του πράσινου. Αυτό είναι ένα ακατάμαχτο μέρος για να ζεις—κουνιέται από τον άνεμο, στην καρδιά του ήλιου και της βροχής. Πολύ ελαφριά ζώα ζουν σε αυτό το στρώμα, και τα πουλιά, από πτηνά ρAPANΤΙΚΑ έως εξωτικά παπαγάλοια. Ένα μικρό ζώο που κάνει το σπίτι του στο επιφανές στρώμα είναι ο πυγμαίος σχοινισμένος. Προστατεύει τον εαυτό του από τους αετούς τρώγοντας τη νύχτα έντομα, βλαστούς και χυμό δέντρων. Μπορεί να κινείται εύκολα χρησιμοποιώντας φτερώδεις δέρματα που τεντώνονται μεταξύ των μπροστινών και πίσω ποδιών του για να σχοινίσει από κλαδί σε κλαδί. Έχει μικρά σκαλοπάτια στα πόδια του για καλύτερη λαβή—και οξυτά νύχια στα δάχτυλα και τους πόδιες για ασφαλείς προσγειώσεις. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο πυγμαίος σχοινισμένος κοιμάται σε ομάδα σε ένα τρύπημα δέντρου στρωμένο με φύλλα, αόρατος στους πεινασμένους γειτονες του.
Το κορμοφόρο στρώμα του δάσους βροχής πιθανώς περιέχει το μισό των ειδών του κόσμου, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αλλά ξέρουμε λιγότερα για αυτό από όσα ξέρουμε για τους ωκεανούς. Χάνουμε είδη που δεν ξέραμε καν ότι υπήρχαν καθώς εκτάσεις δάσους βροχής εκκαθαίρονται για κτηνοτροφία και ανάπτυξη. Ένα ζώο που ζει στο κορμοφόρο είναι η βραδυπωδία. Οι βραδυπωδίες είναι εξαιρετικά αργοκίνητες, σπάνια φεύγουν από τα δέντρα τους και μπορεί να μην κατεβαίνουν στο έδαφος για δεκαετίες. Κρεμούνται ανάποδα χρησιμοποιώντας μεγάλα νύχια και πολύ μακρά χέρια. Οι βραδυπωδίες τρώνε φρούτα, φύλλα, βλαστούς και νέους κλάδους, αλλά ο μεταβολισμός τους είναι τόσο αργός που χρειάζονται πολύ λίγο φαγητό. Είναι νυχτερινές και κοιμάται κυλιγμένες σε μια καμουφλαρισμένη θέση που τις κρύβει από χηλίδρες όπως ο τζαγκουάρ.
Οι αραχάδες είναι τα μεγαλύτερα και μεταξύ των πιο χρωματιστών των παπαγαλιών. Τα ζωντανά φτερά τους και οι μακρές χαρίτιστες ουρές τους, και οι κοινωνικές τους προσωπικότητες, τις κάνουν δημοφιλή κατοικίδια, γεγονός που συνεισφέρει στην μείωση των αριθμών τους στην άγρια φύση. Οι αραχάδες τρώνε καρύδια, φρούτα και σπόρους, τα οποία αρπάζουν με τα οξυτά νύχια τους και σπάζουν με τα ισχυρά αγκυλοειδή ράμφια τους. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πόδια τους, με μπροστινά και πίσω βλέποντα νύχια, για να φέρουν φαγητό στους ράμφια τους και να κρατήσουν σθεναρά κλαδιά σε μια βροχερή καταιγίδα ή άνεμο. Οι αραχάδες κοιμάται και φτιάχνουν φωλιά σε τρύπες δέντρων και ανοίγουν τα μακρά, γωνιαία φτερά τους για να πετάνε γρήγορα και στα δύο επιφανή και κορμοφόρα επίπεδα του δάσους βροχής.
