Τα τροπικά δάση είναι το παλαιότερο οικοσύστημα στη Γη, και περίπου το μισό από όλα τα είδη ζώων μπορεί να βρεθεί ζωντανά σε αυτά. Με συνεπώς υψηλές θερμοκρασίες και απόφθονο νερό, οι συνθήκες στο τροπικό δάσος δημιουργούν ένα ιδανικό περιβάλλον για μεγάλο αριθμό κτιρίων. Η μακροπρόθεσμη επιβίωση των ζώων εξαρτάται από έναν αριθμό παραγόντων: ικανότητα προσαρμογής, αλληλεξάρτηση με άλλα είδη και πόσο ευάλωτα είναι στην εξαφάνιση.
Για να επιβιώσουν στο τροπικό δάσος, τα ζώα πρέπει να μπορούν να προσαρμοστούν, και πολλά είδη έχουν εξελιχθεί ώστε να ταιριάζουν στις συνθήκες διαβίωσής τους. Για παράδειγμα, τα τουκάνια και τα παπαγάλια έχουν μεγάλα ράμια που τους επιτρέπουν να σπάσουν τα σκληρά κελύφη των φρούτων και καρπών που μεγαλώνουν στο τροπικό δάσος, δίνοντάς τους πλεονέκτημα έναντι μικρότερων πουλιών. Κάποια ζώα, όπως φίδια και χελώνες, έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου ώστε να μπορούν να κολυμπάνε και να επιβιώνουν σε ένα περιβάλλον που έχει βαρύ χιονοπτώσεις.
Πολλοί από τους κατοίκους του τροπικού δάσος αναπτύσσουν αμοιβαία ωφελιμές σχέσεις με άλλα είδη για να επιβιώσουν. Τα πουλιά και τα θηλαστικά που ζουν στο φυλλοειδές κορώνα τρώνε φρούτα από τα δέντρα και βοηθούν να διασπορά τους σπόρους τους σε όλο το δάσος. Ένα ροδοντοειδές που λέγεται αγκουτί ευθύνεται άμεσα για την επιβίωση των δέντρων βραζιλιανικού καρύδιου καθώς είναι το μόνο ζώο με αρκετά στιβά δόντια για να σπάσει τις υπερμεγάλους τους σπόρους.
Κάποια ζώα έχουν γίνει μάστερ του καμουφλάζ για να αποτρέψουν να βρεθούν και να τρωθούν από θηραματικό. Το τρισδακτυλο βραδύποδα έχει καφέ γούνα, αλλά οι άλγες που ζουν στο γούνι του του δίνουν πράσινη εμφάνιση, βοηθώντας το ζώο να ενσωματωθεί με τα φύλλα στα δέντρα στα οποία ζει. Το βραδύποδα κινείται επίσης πολύ αργά, καθιστώντας το δύσκολο να εντοπιστεί στις κορυφές των δέντρων. Οι μαντίδες έχουν πράσινη χρωματισμένη που τους επιτρέπει να ενσωματωθούν με τα περιβάλλοντά τους και να κυνηγάνε το θήραμά τους χωρίς να βλεπούν. Επίσης, μερικές πεταλούδες έχουν φτερά που μοιάζουν με φύλλα.
Η απώλεια βιότοπου είναι μια από τις μεγαλύτερες απειλές για τα ζώα που κατοικούν το τροπικό δάσος. Αν τα ζώα χάσουν τα σπίτια τους με ξαφνικό και αναμενόμενο τρόπο, πιθανότατα θα πεθάνουν. Μεγάλα θηλαστικά όπως γορίλες και λεοπάρδοι βασίζονται σε ευρείς χώρους για να λικνίζουν, να κυνηγάνε και να βρουν συζύγους, καθιστώντας δύσκολη την επιβίωσή τους σε αποσπασμένα βιότοποι. Οργανισμοί όπως το Rainforest Alliance στοχεύουν στην προστασία των δασών εκπαιδεύοντας γεωργούς, διαχειριστές δασών και σχετικές επιχειρήσεις για τα οικονομικά και κοινωνικά οφέλη της διατήρησης αυτού του μοναδικού οικοσυστήματος. Με αυτόν τον τρόπο, η Συμμαχία ελπίζει να αποτρέψει περαιτέρω απώλεια βιότοπου και να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη επιβίωση των ζώων που ζουν εκεί.
