Η ακτογραμμή 26.000+ χλμ της Νότιας Αμερικής συναντά τρία μεγάλα ωκεανικά λεκάνες και μια περιφερειακή θάλασσα, διαμορφώνοντας το κλίμα, τη βιοποικιλότητα και την ανθρώπινη ιστορία της ηπείρου.
Ο Ατλαντικός ορίζει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή της Νότιας Αμερικής — από την ακτική Καραϊβική Κολομβίας και Βενεζουέλας νότια πέρα από το Δέλτα της Αμαζονίας, την τεράστια ανατολική ακτή της Βραζιλίας, την εκβολή του Río de la Plata (Αργεντινή/Ουρουγουάη), μέχρι τη Tierra del Fuego. Το Ρεύμα της Βραζιλίας ρέει νότια· το Ρεύμα Falkland ρέει βόρεια — δημιουργώντας πλούσιες αλιευτικές ζώνες στην σύγκλισή τους.
Η ειρηνική ακτή τρέχει κατά μήκος της ανηγικής σπονδυλικής στήλης της ηπείρου — από τη Κολομβία έως το Ακρωτήριο Horn της Χιλής. Το κρύο Ρεύμα Humboldt (Περού) κινεί ένα από τα πιο παραγωγικά ναυτικά οικοσυστήματα της Γης, υποστηρίζοντας αλιεία anchoovies και βιομηχανίες guano. Η ακτή διαθέτει δραματικά φιορδ στη νότια Χιλή και την υπερ-αριδική ακτή της Ατακάμα στα βόρεια.
Η Καραϊβική Θάλασσα, περιφερειακή θάλασσα του Ατλαντικού, συνορεύει Κολομβία, Βενεζουέλα και Γουιάνες. Συνδέεται με τον Ειρηνικό μέσω του Κανάλιού Παναμά και με τον Ατλαντικό μέσω των Μικρών Αντίλλων. Τα ζεστά νερά υποστηρίζουν κοραλλιογενή ρίφες, μανγρόβες και ιστορικές λιμενικές πόλεις όπως η Καρταγένα και η Μαρακαϊμπό.
Στο Ακρωτήριο Horn (56°Β), ο Ατλαντικός και ο Ειρηνικός συναντούν τον Νότιο Ωκεανό — η Στενή Drake που χωρίζει τη Νότια Αμερική από την Ανταρκτική. Αυτή η ζώνη σύγκλισης δημιουργεί φήμιες θαλάσσες και πλούσια υποανταρκτικά οικοσυστήματα.
Αυτά τα νερά έχουν μεταφέρει εξερευνητές, αποίκους, εμπόριο και μετανάστευση για χιλιετίες — σήμερα υποστηρίζοντας αλιεία, τουρισμό και παγκόσμιες ναυτιλιακές γραμμές που κάνουν τη ναυτική γεωγραφία της Νότιας Αμερικής κεντρική για την παγκόσμια οικονομία.
