Οι γιγάντιες χελώνες, γνωστές επίσης ως χελώνες Γκαλαπάγου, κατοικούν την αλυσίδα 19 νησιών Γκαλαπάγου, εκτός της ακτής της Νότιας Αμερικής. Η εξαιρετική απομόνωση των νησιών Γκαλαπάγου οδήγησε στην ανάπτυξη ποικίλων ασυνήθιστων ειδών φυτών και ζώων, συμπεριλαμβανομένης της γιγάντιας χελώνας. Υπάρχουν ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των γιγάντιων χελώνων που κατοικούσαν ποτέ τα διάφορα νησιά ή συνεχίζουν να κατοικούν αυτά.
Ισπανικοί ναύτες ανακάλυψαν τον αρχιπέλαγο Γκαλαπάγου — μια αλυσίδα νησιών — το 1535. Οι Ισπανικοί ναύτες ονόμασαν τα νησιά "galapago", το ισπανικό όνομα για χελώνα. Όταν ο Τσάρλς Ντάρβιν έφτασε στα νησιά Γκαλαπάγου το 1835, υπήρχαν 15 καταγεγραμμένες espècies γιγάντιων χελώνων. Ωστόσο, καθ' όλη τη διάρκεια του 17ου, 18ου και 19ου αιώνα, εμπορικά πλοία, πειρατές και φαλαινόβιοι θήραυαν τις ως τροφή και πηγή λαδιού, εξαντλώντας τον πληθυσμό. Σήμερα, μόνο 11 τύποι γιγάντιων χελώνων επιβιώνουν ακόμα.
Τα μεγέθη των γιγάντιων χελώνων ποικίλλουν ανάμεσα στα νησιά. Τα μεγαλύτερα είδη αρσενικών χελώνων μπορούν να φτάσουν βάρος 180-225 κιλά. Αυτές οι χελώνες είναι αρκετά μεγάλες για να μεταφέρουν έναν άνθρωπο στις πλάτες τους. Στο διάσημο βιβλίο του, "Ταξίδι του Μπιγλ", ο Τσάρλς Ντάρβιν σημειώνει ότι σε αρκετές περιπτώσεις πήδηξε στην πλάτη μιας χελώνας και την έκαθισε καθώς περπατούσε. Οι γιγάντιες χελώνες φτάνουν επίσης μέσο όρο 1,5 μέτρα μήκους.
Η γιγάντια χελώνα έχει δύο διαφορετικούς τύπους κελύφους: κουπόμορφο και σαγιονόμιο. Οι χελώνες με κουπόμορφα κελύφη είναι μεγαλύτερες και κατοικούν νησιά όπου η βλάστηση είναι πιο αφθόνορα. Το κουπόμορφο σχήμα περιορίζει την ικανότητα της χελώνας να ψάχνει για βλάστηση που βρίσκεται ψηλότερα από το έδαφος, οπότε η βλάστηση πρέπει να είναι αφθόνορα εντός του φθάσαντος της χελώνας. Στα νησιά με λιγότερη βλάστηση, οι χελώνες έχουν σαγιονόμια κελύφη που τους επιτρέπουν να εκτείνουν τους τράχηλους ψηλότερα για να φτάσουν ψηλότερη βλάστηση.
Η γιγάντια χελώνα τρέφεται από χόρτα, φύλλα και κάκτος. Οι σαγιονόμιες χελώνες ειδικά είναι φυσικά καλά προσαρμοσμένες, και το σχήμα του κελύφους τους επιτρέπει να εκτείνουν τους τράχηλους τους πιο μακριά για να φτάσουν το καρπό του κάκτου. Οι γιγάντιες χελώνες έχουν αργό μεταβολισμό και μεγάλα εσωτερικά αποθέματα νερού, επιτρέποντάς τους να επιβιώσουν έως και ένα χρόνο χωρίς να τρουν ή να πίνουν. Ο αργός μεταβολισμός της γιγάντιας χελώνας εξηγεί μέρους την άκρως μακρά μέση διάρκεια ζωής, με μέσο όρο 100 έως 150 χρόνια.
