Η διαβίωση σε διαμερίσματα ορίζει το Παρίσι. **~80% των Παρισινών ζουν σε διαμερίσματα** (vs. ~15% στο Λονδίνο, ~5% στη Νέα Υόρκη). Τέσσερις δυνάμεις το σφραγίσαν:
Μέσα στους Μέσους Αιώνες, το Παρίσι ήταν **υψηλά πυκνό και τειχοποιημένο**. Ο κατακόρυφος οικοδομικός τρόπος σε στενά μεσαιωνικά lots δημιούργησε τις πρώτες διαμερισματικές καταστάσεις—πολυώροφα, κοινές σκαλοπόδιες, χωρίς ασανσέρ.
Ο Μπαρόν Haussmann, υπό τον Ναπολέωνα III, **κατέστρεψε μεσαιωνικά λαβυρίνθια** και χτίσε **ομοιόμορφα λιθοστρώτημα boulevarδια** με 5–7 ορόφους κτίρια: **ισόγεια καταστήματα, entresol, noble étage (ψηλά ταβάνια, μπαλκόνια), ανώτεροι όροφοι, mansard σοφίτες**. Αυτό το πρότυπο έγινε το DNA της αρχιτεκτονικής του Παρισιού.
Το Παρίσι είναι **105 km² για 2,1εκατ. άνθρωπους** (20.000/km²). Το έδαφος εξαντλήθηκε. **Μονοκατοικίες είναι λукσος σπανιότητες** (Νεϊγι, Αουτέιγ, 16ο arrondissement). Τα διαμερίσματα μεγιστοποιούν στέγαση ανά εκατάρ.
Προάστια (banlieues) έχουν περισσότερα σπίτια, αλλά **εσωτερικά του Περίμετρου το Παρίσι είναι και θα παραμείνει πόλη διαμερισμάτων**.