Οι ωκεανικές λεκάνες δεν είναι κενά λεβετιά—είναι πολύπλοκες γεωλογικές δομές διαμορφωμένες από τις τεκτονικές πλάκες, την ιλύση και την υδροδυναμική. Εδώ είναι η διαγώνια τομή από την ακτή μέχρι την άβυσσο.
Λεπτή (5-10 km), πυκνή (3,0 g/cm³), νέα (≤200 Ma) κρούστα διαμορφωμένη στις μεσοωκεανικές φάραγγες. Συνθέτεται από βασάλτια μαξιλαριών, φύλλα δακτυλίων, γαβρώ, και περιδοτίτες μανδύας (σειρά οφιολίτων). Η μαγνητική ζώνωση καταγράφει την ιστορία της διαστολής του θαλάσσιου εδάφους.
Μεταβλητό πάχος (0 έως >10 km). Τύποι περιλαμβάνουν:
Δεν είναι ομοιόμορφο. Στρατificatopoiείται από θερμοκρασία (θερμοκλίνη), αλατότητα (αλοκλίνη), πυκνότητα (πυκνοκλίνη). Περιέχει διαλυμένα αέρια (O₂, CO₂), θρεπτικά συστατικά, ίχνη μετάλλων. Κυκλώνει μέσω γύρων που οδηγούνται από ανέμους, θερμοαλινακόντα συνωρίδα, παλίρροια και εσωτερικά κύματα.
Μεσοωκεανικές φάραγγες, αβυσσαλέ πεδιάδες, υφαλοβουνά, guyots, φάραγγες, ζώνες ρήξης, υδροθερμικά φρέατα—όλα εκφράσεις τεκτωνικών και ηφαιστειακών διεργασιών στην ωκεανική κρούστα.
Η κατανόηση της ανατομίας της λεκάνης είναι θεμελιώδης για τη θαλασσογεωλογία, την εξερεύνηση πόρων, την κλιματική επιστήμη και τη διατήρηση.