Το Μεγάλο Μπαριέρα δεν έχει μία τυφλοπυραμίδα φαγητών—και αυτό είναι ακριβώς το σημείο. Αυτό το οικοσύστημα 2.300 χλμ φιλοξενεί ένα από τα πιο σύνθετα τροφικά δίκτυα της Γης, απορρίπτοντας απλές ιεραρχικές απεικονίσεις.
Οι παραδοσιακές τροφικές πυραμίδες δείχνουν γραμμικά θρεπτικά επίπεδα: παραγωγοί → πρωτοφάγοι → δευτεροφάγοι → κορυφαίοι хищητές. Αλλά τα ράφια κοραλλιών λειτουργούν ως:
Συμβιωτικά ζοξαντέλλες (στις κοραλλίες), ελεύθερα φυτόπλαγκτον, μακροάλγες, φυτώματα θαλάσσιων, κυανοβακτήρια—όλες δεσμεύουν άνθρακα με φωτοσύνθεση.
Χορτοφάγα ψάρια (ψάρι-παπαγάλος, ψάρι-χειρουργός), εχινόγλαυκες, καρκινοειδή, μαλάκια, ζωόπλαγκτον—βοσκοί που ελέγχουν την ανάπτυξη αλγών.
Κοραλλιοφάγοι (ψάρι-πεταλούδα, αστροθεριστήρας), πλαγκτοφάγοι (άνθιας, νταμσελφις), μικρά ιχθυοφάγα (ρούφους, σναππέρ), θηραστές αβερτεβράτων (χταπόδι, μαντις γαρίδα).
Καρχαρίες (ραφιούλες, τίγρης, σφυρίδες), μεγάλοι ρούφους, μπαρρακούδα, θαλάσσια θηλαστικά (ντουγκονγκ, δελφίνια)—πολλά είναι παρερχόμενα, συνδέοντας ραφι με ανοιχτό ωκεανό.
Καθαριστές (λάβρος, γαρίδες) αφαιρούν παράσιτα. Βιοερωτικοί (σπόγγια, σκούληκες) ανακυκλώνουν ασβέστιο. Κρυπτική χλωρίδα στη ράφια βάση υποστηρίζει κρυφά τροφικά αλυσίδες.
Οι οικολόγοι χρησιμοποιούν μοντέλα τροφικών δικτύων (διαγράμματα δικτύου), Ecopath/Ecosim μοντέλα ισοζυγίου μάζας, και μοντέλα φάσματος μεγέθους για να καταγράψουν τη δυναμική του ράφους. Αυτά δείχνουν ροές ενέργειας, κλειδιά είδη, και επιπτώσεις κατσαρόλων—π.χ. πώς η υπεραλλιεία βοσκοκτονεί την υπεραύξηση αλγών και την πτώση κοραλλιών.
Η απουσία απλής πυραμίδας αντανακλά την πλούσια φύση του ράφους. Η ανθεκτικότητά του εξαρτάται από αυτή ακριβώς την πολυπλοκότητα—πολλαπλές διαδρομές προστατεύουν από απώλεια ειδών. Η προστασία του ράφους σημαίνει διατήρηση του δικτύου του, όχι μόνο των εικονικών του ειδών.
