Μισιόν Σάντα Κλάρα ντε Ασίς (ιδρύθηκε 1777, μετέθεσε 1781, 1784, 1791 — τρέχουσα θέση 1825) τοποθετήθηκε στο Ποτάμι Γουαδαλούπε στην Κοιλάδα Σάντα Κλάρα για στρατηγικούς λόγους:
Μεγάλο χωριό Σο-κο-ις-σου-κα (Θάμιεν) στο ποτάμι — πρωταρχικός στόχος μεταστροφής. Οι Φραγκισκάνοί ζητούσαν πυκνά πληθυσμούς για εργασία και ψυχές.
Διαρκής ροή (πηγαδώδης από βουνά Σάντα Κρουζ) — άρδευση για σίτηρο, καλαμπόκι, φασόλια, λαχανικά, αμπελώνες, φρουτιές; πόσιμο, ζώα, μύλοι.
Χαμηλό πεδίο — βαθιά, καλά αποστραγγισμένα, πλούσια σε θρεπτικά. "Llano de Uvas" (Πεδιάδα Σταφυλών) — γινόταν η πρώτη περιοχή κρασιού της Καλιφόρνιας.
Μεσογειακό — ήπια χειμώνες, ξερές καλοκαίρια, 300+ ημέρες καλλιέργειας. Ιδανικό για μεσογειακές καλλιέργειες (σίτηρο, σταφύλια, ελιές, σύκα).
Μέση χερσόνησος — άγκυρα για βόρειο επέκταση; φράγμα μεταξύ παραλιακών και εσωτερικών φυλών.
Μέχρι 1830: 1.500+ νεόφυτα, 10.000+ ζώα, 5.000+ βουσελίσι σιτηρού, αμπελώνες, βυρσείο, αλεύρ μύλος. Σαικουλαρισμός (1834) έληξε τον έλεγχο μισιόν; γη χορηγήθηκε στους Καλιφορνιούς. Πανεπιστήμιο Σάντα Κλάρα (1851) καταλαμβάνει τη τελική θέση μισιόν.
Η θέση ήταν ένας υπολογισμένος κόμβος νερού, εδάφους, λαών και μεταφοράς — ο φραγκισκάνικος τύπος για έναν αυτοαποδοτικό κολωνιακό κόμβο.