Η δραματική διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στη Χαβάη και την Αλάσκα — δύο πολιτεύματα των ΗΠΑ χωρισμένα από χιλιάδες μίλια του Ειρηνικού Ωκεανού — προκύπτει από θεμελιώδεις γεωγραφικούς και κλιματολογικούς παράγοντες. Η κατανόηση αυτών των μηχανισμών αποκαλύπτει γιατί η τροπική ζέστη ορίζει την πρώτη ενώ η υποαρκτική ψύχρα τη δεύτερη.
Η Χαβάη βρίσκεται στα 19°–22° Βορείου Πλάτους, ακριβώς στα τροπικά κοντά στην ισημερινή. Η Αλάσκα εκτείνεται στα 51°–71° Βορείου Πλάτους, ξεφεύγοντας στον Αρκτικό Κύκλο. Η ένταση της ηλιακής ακτινοβολίας μειώνεται εκτοξικά με το πλάτος· οι ισημερινές περιοχές λαμβάνουν συγκεντρωμένη, ολόχρονη άμεση ηλιοφάνεια, ενώ οι υψηλές λατιτύδες λαμβάνουν πλαγίες, εποχιακές ακτίνες. Μόνος αυτός ο παράγοντας δημιουργεί τη θεμελιώδη θερμική διαφορά.
Η υψηλή θερμική ικανότητα του νερού καθιστά τους ωκεανούς τεράστιους θερμικούς μπούφερ. Η Χαβάη περιβάλλεται από τον ζεστό Ειρηνικό, που απορροφά ηλιακή ενέργεια τη μέρα και την απελευθερώνει αργά τη νύχτα, μετριάζοντας τις θερμοκρασίες ολόχρονα. Το περιβάλλον νερό ποτέ δεν πέφτει κάτω από 24°C (75°F). Η Αλάσκα, αντίθετα, γειτνιάζει με τον ψυχρό Αρκτικό Ωκεανό και κρύες ρεύσεις του Βορείου Ειρηνικού. Αυτά τα νερά ψυχρώνουν τον παραλιακό αέρα και περιορίζουν την εποχιακή ζέστη, ειδικά στα δυτικά και βόρεια τμήματα.
Οι βορειοανατολικοί εμπορικοί άνεμοι κυριεύουν στη περιοχή της Χαβάης, διανύοντας χιλιάδες μίλια ζεστού ισημερινού Ειρηνικού πριν φτάσουν στα νησιά. Μεταφέρουν ζέστη και υγρασία, φέρνοντας σταθερή θερμότητα. Η Αλάσκα βιώνει πολαρικούς ανατολικούς και μεταβλητούς δυτικούς ανέμους που προκύπτουν από ψυχρές ηπειρωτικές μάζες και παγωμένα νερά, μεταφέροντας ψυχρές αέριες μάζες νοτιά.
Το μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής Αλάσκας βρίσκεται σε υψηλότερα υψόμετρα — οροσειρές, πεδιάδες και εσωτερικά υψώματα. Η θερμοκρασία πέφτει περίπου 6,5°C ανά 1.000 μέτρα άνοδος υψομέτρου λόγω χαμηλότερης ατμοσφαιρικής πίεσης και μειωμένης διατήρησης ζέστης. Οι πληθυσμιακά κέντρα της Χαβάης συσσωρεύονται στο επίπεδο της θάλασσας, αν και τα ηφαιστιακά της ακτίνια (Μαουνά Κέα, Μαουνά Λόα) βιώνουν αλπινές συνθήκες — δημιουργώντας μικροκλίματα μέσα στην ίδια την πολιτεία.
Η Βόρειος Ειρηνική Ρεύμα (έκταση της Κουροσιγιού) μεταφέρει ζεστό υποτροπικό νερό προς τη Χαβάη. Η Αλάσκα δέχεται την ψυχρή Ρεύμα Ογιάσιο από τη θάλασσα Μπερίνγκ και την αρκτική έξοδο. Αυτές οι ρεύσεις λειτουργούν ως πλανητικά συστήματα θέρμανσης και ψύξης, ενισχύοντας την λατitudinal θερμική κλίμακα.
Η ζέστη της Χαβάης προκύπτει από τη σύγκλιση τροπικού πλάτους, ζεστού ωκεανικού αγκαλιάς, ζεστοφόρων εμπορικών ανέμων, χαμηλού υψομέτρου και ευνοϊκών ρεύσεων. Το ψύχος της Αλάσκας αντανακλά υψηλό πλάτος, ψυχρά περιβάλλοντα νερά, πολαρικά μοτίβα ανέμων, ευρέως υψομέτρου και ψυχρών ρεύσεων. Μαζί, αυτοί οι παράγοντες δημιουργούν έναν από τους πιο ακραίους εσωτερικούς κλιματικούς αντιπαραθέσεις της Γης — τροπικό παράδεισο έναντι υποαρκτικής ερημιάς, και τα δύο υπό την ίδια σημαία.
