Ταχύτητα διάχυσης λεκάνους Ειρηνικού Ωκεανού: όχι η ταχύτερη

Διαύγεια του Ρекορ

Η λεκάνη του Ειρηνικού Ωκεανού ως ολόκληρη δεν είναι η ταχύτερη διαχύσεως. Η διάκριση ανήκει σε συγκεκριμένους μισοωκεανικούς ραχιονοειδείς στηνοί μέσα στον Ειρηνικό:

• Ανατολική Ειρηνική Στένωση (EPR): ~10–16 εκ./έτος (πλήρης ρυθμός) — ταχύτερη σημαντική στένωση
• Ειρηνική–Αρκτική Στένωση: ~10 εκ./έτος
• Χιλέ Στένωση: ~7–9 εκ./έτος

Μέσος Όρος Λεκάνης vs. Ρυθμοί Στένωσης

Ο μέσος όρος διαχύσεως της λεκάνης του Ειρηνικού είναι ~2–3 εκ./έτος επειδή:

• Περιλαμβάνει βραδύ-διαχυθέντες στένωσεις (π.χ. Juan de Fuca, ~3 εκ./έτος)
• Μεγάλα τμήματα παλαιού, ανενεργούς οστράκους
• Ζώνες υποδύσης καταναλώνουν οστράκο, δεν τον δημιουργούν

Ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι ~5 εκ./έτος· οι γρήγορες στένωσεις του Ειρηνικού παραπλανούν την αντίληψη.

Γιατί η EPR είναι τόσο γρήγορη

• Υψηλή ταχύτητα ανόδου μανδύας
• Χαμηλή ιξώδης ασθενός σφαίρα
• Απουσία μετασχηματιστικών ραγιών που τμηματίζουν τον άξονα της στένωσης σε μεγάλα μήκη
• Αλληλεπίδραση hotspot (π.χ. Νησί Πάσχα, Γαλαπάγος) μπορεί να ενισχύσει την παροχή διάλυσης

Αντίθεση: Πιο βραδύ Στένωσεις

• Gakkel Ridge (Αρκτικό): <1 εκ./έτος
• Νοτιοδυτική Ινδική Στένωση: ~1,4 εκ./έτος